ktoś/coś dotrzymuje kroku komuś/czemuś
-
ktoś osiąga lub coś osiąga ten sam wysoki poziom co ktoś inny lub taki poziom, by spełniać stawiane wymagania
-
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
jakość i intensywność -
Goście dotrzymywali kroku rywalom do 11 min (było wtedy 7-7). Potem gospodarze „odskoczyli” na kilka bramek i do końca panowali na parkiecie.
źródło: NKJP: II liga piłkarzy ręcznych, Dziennik Polski, 2004-03-22
Oczywiście. Muszę być przede wszystkim bardzo skupiony. Trzeba bowiem dotrzymywać kroku gwiazdom, które są błyskotliwe, inteligentne i niesłychanie szybkie, zdolne do ripost. No i należy pamiętać, że jedna z trzech historii, które opowiadają, jest kłamstwem i próbują nas wyprowadzić w pole.
źródło: NKJP: Anna Gronczewska: Tomasz Kamel, dziennikarz i prezenter telewizyjny: - Sam nie wiem co mnie czeka. Chcemy pokazać rajd od kulis. Będziemy przemierzać trasę samochodami, helikopterami Samochodem po pustyni, Dziennik Łódzki, 2003-01-03
Jeszcze całkiem niedawno ludzie przekazywali sobie złotą myśl: „Książka to twój najlepszy przyjaciel”. Dzisiaj sentencja ta wyszła nieco z obiegu, ale także same książki nie dotrzymują kroku witrynom internetowym.
źródło: NKJP: Iza Salamon: Moda na czytanie, Tygodnik Rybnicki, 2007-02-20
Są narody, które nie prowadzą procesów wewnętrznych, które nie umieją oskarżać siebie i swojej historii, a winę swych klęsk upatrywać zwykły w przyczynach zewnętrznych - świadomość tych narodów nie dotrzymuje kroku ich własnym dziejom.
źródło: NKJP: Roman Bratny: Pamiętnik moich książek, 1978
Na swój sposób staraliśmy się dotrzymywać kroku swemu czasowi. Braki w sprzęcie nadrabialiśmy „grą ciałem”. Biegaliśmy do wypadków z zegarkiem w ręku.
źródło: NKJP: Michał Jagiełło: Wołanie w górach: wypadki i akcje ratunkowe w Tatrach, 1979
-
typ frazy: fraza czasownikowa
ndk, npch; odmienny: dotrzymywaćodpowiednik aspektowy: ktoś/coś dotrzymał/dotrzymało kroku komuś/czemuś