wyszeptać - Wielki słownik języka polskiego PAN

wypowiedzieć szeptem

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

mówienie

	A ta narzeczona dobra jest, zadba o ciebie i dziecko? - Zadba, mamo, zadba. - To dobrze. - Dobrze, mamo - wyszeptał, ujmując jej dłoń. źródło: NKJP: Marek Idczak: Słony wiatr, 2007
	Milczała tak długo, że Kamar przeraził się, iż straciła mowę, ale w końcu wyszeptała cicho: - Dziękuję ci, bo wiem, że chciałeś jak najlepiej. źródło: NKJP: Tomasz Mirkowicz: Pielgrzymka do Ziemi Świętej Egiptu, 1999
	Wybacz. Nie mogłem tak... Kocham cię – wyszeptał jej do ucha. źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Sceny z życia pozamałżeńskiego, 2003
	Ale Karolcia uśmiecha się - mama na pewno zaraz wsiądzie, wystarczy przecież dotknąć koralika i wyszeptać życzenie. źródło: NKJP: Maria Krüger: Karolcia, 1959

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.	wyszepczę wyszepcę wyszeptam	wyszepcemy wyszepczemy
2 os.	wyszepcesz wyszepczesz	wyszepcecie wyszepczecie
3 os.	wyszepce wyszepcze	wyszepczą wyszepcą

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyszeptałem +(e)m wyszeptał	wyszeptałam +(e)m wyszeptała	wyszeptałom +(e)m wyszeptało	wyszeptaliśmy +(e)śmy wyszeptali	wyszeptałyśmy +(e)śmy wyszeptały
2 os.	wyszeptałeś +(e)ś wyszeptał	wyszeptałaś +(e)ś wyszeptała	wyszeptałoś +(e)ś wyszeptało	wyszeptaliście +(e)ście wyszeptali	wyszeptałyście +(e)ście wyszeptały
3 os.	wyszeptał	wyszeptała	wyszeptało	wyszeptali	wyszeptały

bezosobnik: wyszeptano

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyszepcmy wyszepczmy
2 os.	wyszepc wyszepcz	wyszepccie wyszepczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyszeptałbym bym wyszeptał	wyszeptałabym bym wyszeptała	wyszeptałobym bym wyszeptało	wyszeptalibyśmy byśmy wyszeptali	wyszeptałybyśmy byśmy wyszeptały
2 os.	wyszeptałbyś byś wyszeptał	wyszeptałabyś byś wyszeptała	wyszeptałobyś byś wyszeptało	wyszeptalibyście byście wyszeptali	wyszeptałybyście byście wyszeptały
3 os.	wyszeptałby by wyszeptał	wyszeptałaby by wyszeptała	wyszeptałoby by wyszeptało	wyszeptaliby by wyszeptali	wyszeptałyby by wyszeptały

bezosobnik: wyszeptano by

bezokolicznik: wyszeptać

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyszeptawszy

gerundium: wyszeptanie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wyszeptany

odpowiednik aspektowy: wyszeptywać

Rz_osobowy	+	wyszeptać	+	CO
Rz_osobowy	+	wyszeptać	+	MOWA WPROST

Zob. szeptać