-
3.
psych. zły stan psychiczny będący chorobą lub objawem innej choroby, charakteryzujący się przygnębieniem i zniechęceniem do życia -
[melancholja] lub [melãncholja]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Choroby i ich leczenie
rodzaje chorób -
- ciężka, głęboka; nieuleczalna melancholia
- ataki, napady; okresy melancholii
- skłonność do melancholii
- leczyć melancholię
- cierpieć na melancholię; popadać w melancholię
- walczyć z melancholią
-
W świątyniach Asklepiosa podobno leczono melancholię za pomocą elektrycznych węży. Różnego typu kołysania i wirowania stosowano w leczeniu zaburzeń psychicznych już w starożytności.
źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1996
Jan Potocki, wiele lat przed samobójczą śmiercią, cierpiał na melancholię, niewytłumaczalny smutek. Przerwał swoje życie, zakończył dzieło.
źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Podręcznik do ludzi: tom 1 i ostatni – Czaszka, 1996
I mnie taka melancholia ogarnęła dwa lata temu, od rana do wieczora chodziłam w koszuli nocnej, nie wychodziłam z domu, nie sprzątałam, nie gotowałam. Nie miałam siły zrobić sobie nawet kanapki.
źródło: NKJP: (jot): Smutek, lęk i cierpienie... Dzisiaj światowy dzień walki z depresją, Gazeta Pomorska, 2010-02-23
Trapiące go dolegliwości – problemy gastryczne, ból w stawach i łamanie w kościach, a nawet melancholie – godził się opat łagodzić nawet dzięki heretyckim receptom, choćby z Fontenay albo Chartres.
źródło: NKJP: Michał Krzywicki: Plagi tej ziemi, rozdział II, Esensja, 2008-11
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. melancholia
melancholie
D. melancholii
melancholii
neut melancholij
char C. melancholii
melancholiom
B. melancholię
melancholie
N. melancholią
melancholiami
Ms. melancholii
melancholiach
W. melancholio
melancholie
-
p.-łac.
z gr. melancholía 'choroba "czarnej żółci"; melancholia; pomieszanie zmysłów'