wykazać się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

zachowując się lub postępując w określony sposób, udowodnić, że posiada się jakąś cechę lub umiejętność

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA

Praca

rodzaje pracy

rząd, zarząd wykazał się; ekipa, komisja, młodzież wykazała się; państwo wykazało się; ludzie, policjanci, politycy, pracownicy, rodzice, studenci, uczestnicy czegoś, zawodnicy wykazali się; drużyny, kobiety, dzieci wykazały się
wykazać się aktywnością, brakiem czegoś, cierpliwością, czujnością, dokładnością, energią, kompetencją, kreatywnością, odpornością, odpowiedzialnością, odwagą, opanowaniem, pomysłowością, przedsiębiorczością, jakąś postawą, pracowitością, refleksem, rozsądkiem, skutecznością, sprawnością, sprytem, szybkością, talentem, jakimiś umiejętnościami, wiadomościami, wyczuciem, wyobraźnią, jakimiś zdolnościami, zdyscyplinowaniem, znajomością, zrozumieniem czegoś
wykazać się w jakiejś sytuacji
chcieć, musieć, potrafić, pozwalać wykazać się; należy, trzeba wykazać się

	Nowak zrobił kolację z tego, co było w lodówce, ale wykazał się fantazją: każda kanapka była z czym innym. źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Przystanek Śmierć, 2007
	I wtedy babcia Wanda, która z Drezna pamiętała tylko sklepy bławatne, a z Paryża kapelusze, po raz kolejny wykazała się niesłychanym hartem ducha. źródło: NKJP: Jacek Dehnel: Lala, 2008
	Obarczony został nudną papierkową robotą i ani razu nie miał okazji wykazania się swymi rzeczywistymi możliwościami. źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Zamach na wyspę, 2001
	W uznaniu za dzielność, jaką wykazały się wojska pod jego dowództwem w walkach z Francuzami, nadano Johnsonowi wkrótce po zwycięstwie szlachecki tytuł Sir. źródło: NKJP: Zbigniew Teplicki: Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykazałem się +(e)m się wykazał	wykazałam się +(e)m się wykazała	wykazałom się +(e)m się wykazało	wykazaliśmy się +(e)śmy się wykazali	wykazałyśmy się +(e)śmy się wykazały
2 os.	wykazałeś się +(e)ś się wykazał	wykazałaś się +(e)ś się wykazała	wykazałoś się +(e)ś się wykazało	wykazaliście się +(e)ście się wykazali	wykazałyście się +(e)ście się wykazały
3 os.	wykazał się	wykazała się	wykazało się	wykazali się	wykazały się

bezosobnik: wykazano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wykażmy się
2 os.	wykaż się	wykażcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wykazałbym się bym się wykazał	wykazałabym się bym się wykazała	wykazałobym się bym się wykazało	wykazalibyśmy się byśmy się wykazali	wykazałybyśmy się byśmy się wykazały
2 os.	wykazałbyś się byś się wykazał	wykazałabyś się byś się wykazała	wykazałobyś się byś się wykazało	wykazalibyście się byście się wykazali	wykazałybyście się byście się wykazały
3 os.	wykazałby się by się wykazał	wykazałaby się by się wykazała	wykazałoby się by się wykazało	wykazaliby się by się wykazali	wykazałyby się by się wykazały

bezosobnik: wykazano by się

bezokolicznik: wykazać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wykazawszy się

gerundium: wykazanie się

odpowiednik aspektowy: wykazywać się

Rz_osobowy

+

wykazać się

+

CZYM

Zob. kazać