-
1.
osoba pisząca do kogoś listy -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Komunikacja na odległość
poczta -
- mój, twój; anonimowy, wierny korespondent; moi; liczni korespondenci
-
Nawiązywały się kontakty. Pisaliśmy listy, dowiadywałem się w jakim wieku moi korespondenci mają dzieci, jakie ubrania posyłać, czego najbardziej potrzebują.
źródło: NKJP: Wanda Then: Urzekły go Beskidy, Dziennik Zachodni, 2006-03-14
Jednym z korespondentów mojej babki, aż do jej śmierci, był twórca niepodległej Finlandii i jej długoletni prezydent, marszałek Gustaw Mannerheim.
źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat , 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. korespondent
korespondenci
ndepr korespondenty
depr D. korespondenta
korespondentów
C. korespondentowi
korespondentom
B. korespondenta
korespondentów
N. korespondentem
korespondentami
Ms. korespondencie
korespondentach
W. korespondencie
korespondenci
ndepr korespondenty
depr -
+ korespondent + (CZYJ)
+ korespondent + (KOGO) -
łac. śred. correspondens 'udzielający odpowiedzi, odwzajemniający; odpowiedni, stosowny, pozostający w określonym stosunku (do czegoś)'