-
1.b
świadczący o czyichś odchyleniach od normy -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Ocena i wartościowanie
wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia -
- zboczony gust; zboczona natura
-
Głosy obrońców twierdzących, że był dobrym kompozytorem, mogą brzmieć co najwyżej jak falseciki przerasowionych koneserów o zboczonym guście.
źródło: NKJP: Jerzy Pilch: Bartoli wskrzesza Salieriego, Polityka, 2003-12-13
Musimy spojrzeć w twarz zboczonej asymetrii globalnego systemu, za który ponosimy pewną odpowiedzialność.
źródło: NKJP: Adam Krzemiński: Światowa wojna domowa, Polityka, 2001-10-06
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. zboczony
zboczony
zboczony
zboczone
zboczona
D. zboczonego
zboczonego
zboczonego
zboczonego
zboczonej
C. zboczonemu
zboczonemu
zboczonemu
zboczonemu
zboczonej
B. zboczonego
zboczonego
zboczony
zboczone
zboczoną
N. zboczonym
zboczonym
zboczonym
zboczonym
zboczoną
Ms. zboczonym
zboczonym
zboczonym
zboczonym
zboczonej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. zboczeni
zboczeni
zboczone
zboczone
D. zboczonych
zboczonych
zboczonych
zboczonych
C. zboczonym
zboczonym
zboczonym
zboczonym
B. zboczonych
zboczonych
zboczonych
zboczone
N. zboczonymi
zboczonymi
zboczonymi
zboczonymi
Ms. zboczonych
zboczonych
zboczonych
zboczonych
-
Rz nieżywotny + zboczony +
szyk: neutralny -
Od: przedrostkowego czasownika z-boczyć; zob. bok