pouczać - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

przekazywać jakieś prawdy

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

prawdy i wartości życiowe

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Religia – kościół

wyznania: zasady i prawdy wiary

Bóg, Chrystus, Mesjasz, prorok; doświadczenie, historia, przykład, przysłowie poucza

	Prowadź mnie według Twej prawdy i pouczaj, bo Ty jesteś Bóg, mój Zbawca. źródło: KWSJP: Mieczysław Gogacz:n: On ma wzrastać, 1962
	[...] Hezjod poucza, że nie ma ucieczki od boskiej woli, a ludzkie nieszczęścia są tego dowodem. źródło: NKJP: Zygmunt Kubiak: Pandora, Gazeta Wyborcza, 1997-10-31
	[...] historia poucza, że prohibicja bywa lekarstwem wywołującym choroby gorsze od tej, którą ma zwalczać. źródło: NKJP: Andrzej Górny: Klub racjonalizatora, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2007-06-09
	Szedł ten człowiek boso, z narzuconą opończą, której rogi związane węzłem były na ramieniu [...]. O wielu dobrych rzeczach pouczał źródło: NKJP: Adam Elbanowski: Nowe królestwo Grenady. Historia naturalna, obyczajowa i domniemana, 2006
	Fizyka ogólna poucza o istocie światła jako zjawiska ruchu. Anatomia objaśnia budowę oka [...]. Fizjologia oraz psychologia pouczają nas o procesie spostrzegania kształtów i barw za pomocą oczu. Potrzeba nam tych wszystkich nauk, a nadto jeszcze teorii poznania ażeby mieć racjonalne pojęcie o budowie widzianego przez nas świata zewnętrznego źródło: NKJP: Maria Gołaszewska: Estetyka pięciu zmysłów, 1997

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pouczałem +(e)m pouczał	pouczałam +(e)m pouczała	pouczałom +(e)m pouczało	pouczaliśmy +(e)śmy pouczali	pouczałyśmy +(e)śmy pouczały
2 os.	pouczałeś +(e)ś pouczał	pouczałaś +(e)ś pouczała	pouczałoś +(e)ś pouczało	pouczaliście +(e)ście pouczali	pouczałyście +(e)ście pouczały
3 os.	pouczał	pouczała	pouczało	pouczali	pouczały

bezosobnik: pouczano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę pouczał będę pouczać	będę pouczała będę pouczać	będę pouczało będę pouczać	będziemy pouczali będziemy pouczać	będziemy pouczały będziemy pouczać
2 os.	będziesz pouczał będziesz pouczać	będziesz pouczała będziesz pouczać	będziesz pouczało będziesz pouczać	będziecie pouczali będziecie pouczać	będziecie pouczały będziecie pouczać
3 os.	będzie pouczał będzie pouczać	będzie pouczała będzie pouczać	będzie pouczało będzie pouczać	będą pouczali będą pouczać	będą pouczały będą pouczać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		pouczajmy
2 os.	pouczaj	pouczajcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	pouczałbym bym pouczał	pouczałabym bym pouczała	pouczałobym bym pouczało	pouczalibyśmy byśmy pouczali	pouczałybyśmy byśmy pouczały
2 os.	pouczałbyś byś pouczał	pouczałabyś byś pouczała	pouczałobyś byś pouczało	pouczalibyście byście pouczali	pouczałybyście byście pouczały
3 os.	pouczałby by pouczał	pouczałaby by pouczała	pouczałoby by pouczało	pouczaliby by pouczali	pouczałyby by pouczały

bezosobnik: pouczano by

bezokolicznik: pouczać

imiesłów przysłówkowy współczesny: pouczając

gerundium: pouczanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: pouczający

imiesłów przymiotnikowy bierny: pouczany

	+	pouczać	+	(KOGO) + o CZYM
	+	pouczać	+	(KOGO) + że ZDANIE

Zob. uczyć