nakaz - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

ustne lub pisemne polecenie, któremu należy się podporządkować

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

nakaz administracyjny, prawny; prokuratorski, sadowy; karny, komorniczy, konstytucyjny, kwaterunkowy, płatniczy
nakaz aresztowania, zatrzymania; eksmisji, opuszczenia czegoś; przeszukania, rewizji; pracy; zapłaty; rozbiórki; stosowania czegoś; nakaz prokuratora, sądu, władz

	Pięćdziesiąt rodzin ma nakaz eksmisji, bo nie płaci czynszów. źródło: NKJP: Małgorzata Szejnert: Czarny ogród, 20007
	Od czasu wprowadzenia stanu wojennego [...] w mieszkaniu [...] odbyło się 14 rewizji, przy czym tylko dwie z nakazu prokuratora. źródło: NKJP: B. Wiśniewska: Barbara WIśniewska. Toruń, dnia 7 XI 1984 r., Praworządność, 1985, nr 6-7
	Nie jestem zwolennikiem straszenia, nakazów i zakazów. źródło: NKJP: Anna Guzik: Zdrowie w opałach. Rozmowa z dr. Andrzejem Rysiem, Tygodnik Powszechny, 1994, nr 48
	Wielokrotne doręczanie dłużnikom nakazów pozostawało bez odpowiedzi. źródło: NKJP: Barbara Buczek-Płachtowa: Właściciele dóbr Miłosna, EKO-U Nas, 2001, nr 14 (25)
	Pracownicy nie dostali jeszcze PIT-ów do rozliczeń skarbowych, a ci, którzy z firmą pożegnali się już wcześniej, nie mogą wyegzekwować sądowych nakazów płatniczych [...]. źródło: NKJP: (jor): Załatwili cicho, sza, Sztafeta, 2006, nr 10

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: m3

+

nakaz

+

(KOGO/CZEGO)

Rzeczownik odczasownikowy od przedrostkowego nakazać; zob. kazać