-
uprzejma forma powitania, pożegnania, podziękowania lub okazania szacunku polegająca na pochyleniu przed kimś głowy lub całego ciała albo na dygnięciu
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie -
- grzeczny, uprzejmy; ceremonialny; powitalny, pożegnalny; głęboki, niski ukłon
- wykonać, złożyć/składać; odwzajemnić; posłać, przesłać komuś ukłon; wymieniać ukłony
- podziękować ukłonem
- schylić się, giąć się, zgiąć się/zginać się, zgiąć/zginać plecy w ukłonie
-
Kiedy porucznik polecił kierowcy, żeby otworzył bagażnik, wódz wyjął z niego zamknięty kosz i wręczył mi z niskim ukłonem.
źródło: NKJP: Tomasz Mirkowicz: Pielgrzymka do Ziemi Świętej Egiptu, 1999
Ukłoniłem jej się na peronie na pożegnanie, wkładając w ten ukłon cały mój żal, że się już nigdy pewnie nie spotkamy.
źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Traktat o łuskaniu fasoli, 2007
Ambasador wyszedł, wykonawszy kilka skomplikowanych, ceremonialnych ukłonów.
źródło: NKJP: Andrzej Sapkowski: Chrzest ognia, 2001
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. ukłon
ukłony
D. ukłonu
ukłonów
C. ukłonowi
ukłonom
B. ukłon
ukłony
N. ukłonem
ukłonami
Ms. ukłonie
ukłonach
W. ukłonie
ukłony
-
Rzeczownik od przedrostkowego czasownika ukłonić (się); zob. kłonić