-
1.
tak, że w określonej sytuacji ktoś zachowuje się zgodnie z ogólnie przyjętymi zasadami dobrego wychowania i okazuje chęć pomocy -
Używane też w kontekstach ironicznych typu uprzejmie się zainteresował, gdybyś uprzejmie zechciał, w których wskazuje się na agensa jako na tego, który robi to, o czym mowa, wbrew swojej woli lub swoim chęciom, tylko ze względu na konwencje społeczne, co jest wiadome otoczeniu.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zwroty grzecznościowe i zachowania akceptowane społecznie -
antonimy: nieuprzejmie
-
- zachowywać się uprzejmie; uprzejmie podziękować, przeprosić, przywitać, zagadnąć, zapytać; skinąć głową; traktować kogoś
-
- Przepraszam, że w pierwszej chwili potraktowałam pana niezbyt uprzejmie, ale mam już naprawdę tego wszystkiego powyżej uszu - rzekła, stawiając tacę na stoliku.
źródło: NKJP: Michał Bielecki: Dziewczyna z Banku Prowincjonalnego S.A., 1997
Pawełek, ujrzawszy kobietę, gdy przemierzała jezdnię, powiedział uprzejmie:
- Dobry wieczór pani!źródło: NKJP: Andrzej Szczypiorski: Początek, 1990
Skrzypaczka sięgnęła po pugilares, wręczyła Gurwitschowi pół marki i uprzejmie mu podziękowała.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003
Przez dłuższą chwilę czekałem, aż powie, o co mu chodzi, a ponieważ nic nie mówił, postanowiłem rozpocząć konwersację: - Pan do kogo? - spytałem jak najuprzejmiej.
źródło: NKJP: Marek Ławrynowicz: Diabeł na dzwonnicy, 1996
- Dlaczego tak krzyczysz? Bądź łaskawa mówić do mnie uprzejmiej.
źródło: NKJP: Irena Jurgielewiczowa: Ten obcy, 1990
-
część mowy: przysłówek
stopień równy uprzejmie
stopień wyższy uprzejmiej
-
tylko Cz + uprzejmie +
-
Od: uprzejmy