-
1.
roślina o wysokiej pustej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca na podmokłym terenie -
[czcina] a. [tszcina] a. [czszcina]
-
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
rośliny wodne -
- łodyga; kępa; szuwary trzciny
- trzcina rośnie gdzieś
- ścinać trzcinę
-
Kierowca przypasał rewolwer w parcianej pochwie i ruszył za nim, przepadli w krzewach między kępami trzcin i traw.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1994
Konie mogą spędzić na powietrzu nawet całą zimę, przemieszczając się z łąki na łąkę w poszukiwaniu pędów trzciny czy traw do wyżywienia.
źródło: NKJP: Mariusz Urbanek: Uratowane na śmierć, Polityka, 2003-01-11
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. trzcina
trzciny
D. trzciny
trzcin
C. trzcinie
trzcinom
B. trzcinę
trzciny
N. trzciną
trzcinami
Ms. trzcinie
trzcinach
W. trzcino
trzciny
-
psł. *trъstina 'Fragmites'
Od: psł. *trъstь (ż) 'trzcina', z przyrostkiem *-ina.