-
2.
książk. przyglądanie się czemuś w skupieniu -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
zmysły -
- kontemplacja dzieła sztuki, przyrody
- oddawać się kontemplacji
- przeszkadzać; zagłębić się w kontemplacji
-
Tak bardzo byłem zajęty […] kontemplacją średniowiecznej architektury, że dopiero po chwili zauważyłem stojącą nieopodal dziewczynę...
źródło: NKJP: Zdzisław Szczepaniak: Dziewczyna z Trogiru i inne opowiadania, 2005
W odróżnieniu od innych ludzi bywających w parku nawet chwili nie poświęcał na kontemplację przyrody: kupował w kiosku koło kościoła „Słowo Powszechne” […] i szedł jak automat, zanurzony w lekturze.
źródło: NKJP: Jerzy Sosnowski: Linia nocna, 2002
[...] omiótł wzrokiem jej trzydziestoletnią zgrabną sylwetkę i zagłębił się w kontemplacji klejnotu.
źródło: NKJP: Marek Krajewski: Koniec świata w Breslau, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kontemplacja
kontemplacje
D. kontemplacji
kontemplacji
neut kontemplacyj
char C. kontemplacji
kontemplacjom
B. kontemplację
kontemplacje
N. kontemplacją
kontemplacjami
Ms. kontemplacji
kontemplacjach
W. kontemplacjo
kontemplacje
-
+ kontemplacja + CZEGO -
fr. contemplation
z łac. contemplātio 'przypatrywanie się, obserwowanie czegoś z określonego uprzednio miejsca (punktu widzenia)'