-
1.a
instytucja zajmująca się opracowywaniem i emitowaniem programów radiowych -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Środki masowego przekazu
radio -
- izraelska, niemiecka, polska; krakowska, toruńska, warszawska rozgłośnia; inne, ogólnopolskie, polskojęzyczne, poszczególne, zachodnie rozgłośnie; rozgłośnia centralna, lokalna, regionalna; katolicka, młodzieżowa, państwowa, prywatna, publiczna, rządowa; internetowa, radiowa
- rozgłośnia BBC, RMF-FM
- rozgłośnia Polskiego Radia, Radia Wolna Europa
- dyrektor, dziennikarz, prezes, redaktor, szef; budynek, siedziba; działalność rozgłośni; na antenie rozgłośni; sieć rozgłośni
- koncesja; wywiad dla rozgłośni
-
[...] Komisja Episkopatu do Spraw Środków Przekazu stwierdziła, że rozgłośnia stała się narzędziem rozpowszechniania nieprawdy, pomówień kandydatów.
źródło: NKJP: EWA K. CZACZKOWSKA: KOŚCIÓŁ, prasa, 1997
Na swoim artystycznym koncie ma nagrania dla wytwórni płytowych oraz rozgłośni radiowych i telewizyjnych.
źródło: NKJP: (JS): Dziennik Polski - Podkarpacie, 2001-08-06
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozgłośnia
rozgłośnie
D. rozgłośni
rozgłośni
C. rozgłośni
rozgłośniom
B. rozgłośnię
rozgłośnie
N. rozgłośnią
rozgłośniami
Ms. rozgłośni
rozgłośniach
W. rozgłośnio
rozgłośnie
-
Od przymiotnika rozgłośny 'mogący być rozgłoszonym; donośny, huczny, rozlegający się daleko, głośny' ( < ogsł.. *orz-golsьnъ). Zob.: głos.