-
3.
wojsk. jednostka wojskowa danego państwa odbywająca służbę w międzynarodowych siłach zbrojnych -
[kontyŋgent] lub [kontyngent]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
armia
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
stosunki międzynarodowe -
- kontyngent wojskowy; amerykański, czeski, polski...
- kontyngent NATO, ONZ; wojska hiszpańskiego, polskiego, włoskiego...; żołnierzy niemieckich, polskich, rosyjskich...
- służba w kontyngencie
- formować kontyngent
-
Babci nie podobało się umundurowanie polskiego kontyngentu. [...] Łaciate spodnie i bluzy, naszywka z polską flagą, jasne buty oraz kapelusze.
źródło: NKJP: Paulina Grych: Schiza, 2008
Przed wojskiem mało który pracował, a jeśli już, to za grosze. Tu biorą dwa razy tyle, co ich majster. Zależy im na służbie w kontyngencie.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Afrykanka, 2005
Pół kilometra stąd jest gruntowa droga. Trasa zaopatrzeniowa kontyngentu niemiecko-francuskiego.
źródło: NKJP: Artur Baniewicz: Dobry powód, by zabijać, 2005
Plan Plevena nie przewidywał utworzenia niemieckiej armii narodowej, ale włączenie niewielkich kontyngentów niemieckich, oraz innych, do wspólnej armii europejskiej.
źródło: NKJP: Jerzy Łukaszewski tytuł : CEL: EUROPA Dziewięć esejów o budowniczych jedności europejskiej, 2002
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kontyngent
kontyngenty
D. kontyngentu
kontyngentów
C. kontyngentowi
kontyngentom
B. kontyngent
kontyngenty
N. kontyngentem
kontyngentami
Ms. kontyngencie
kontyngentach
W. kontyngencie
kontyngenty
-
fr. contingent 'przypadająca na kogoś część daniny'
niem. Kontingent