-
1.a
ukojenie, którego ktoś doznaje w przeżywanym nieszczęściu lub trudnej sytuacji -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
- słowo pociechy
- potrzebować; doznać; zaznać; szukać pociechy
- znaleźć; przynosić; zesłać pociechę
-
Ula przysunęła się do przyjaciółki i oparła o nią ramieniem. Doznała głębokiej pociechy, poczuwszy, że znowu kocha ją tak jak dawniej.
źródło: NKJP: Irena Jurgielewiczowa: Ten obcy, 1990
Błąd, choć działałem w najlepszej wierze. Ale - na pociechę - wpadka niewielka, niczego w końcu nie zdekonspirowałem!
źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Obłęd, 1983
Odruchowo poszukał wzrokiem Księgi, ale ona została w podziemiach, więc nawet pociecha, jaką zwykle znajdował w świętych wersetach, nie będzie mu dana.
źródło: NKJP: Iwona Surmik: Ostatni smok, 2005
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. pociecha
pociechy
D. pociechy
pociech
C. pociesze
pociechom
B. pociechę
pociechy
N. pociechą
pociechami
Ms. pociesze
pociechach
W. pociecho
pociechy
Inne uwagi
Zwykle lp
-
psł. *potěcha 'pocieszenie'
Zob. pocieszyć