posądzić
-
uznać, że ktoś jest winien jakiegoś złego czynu lub niewłaściwego postępowania
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich -
- posądzić o kradzież
-
[...] boję się, żeby Katrina nie posądziła mnie o tchórzostwo.
źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Asystent śmierci. Powieść o karykaturach Mahometa, o miłości i nienawiści w Europie, 2007
Używanie kapelusza i rękawiczek było wyznacznikiem statusu społecznego i dobrego urodzenia. Chroniły skórę przed słońcem, dzięki czemu panie miały białą płeć i nikt nie mógł posądzić je o pracę na świeżym powietrzu.
źródło: NKJP: Irena Domańska-Kubiak: Zakątek pamięci: życie w XIX-wiecznych dworkach kresowych, 2004
Borys mu w końcu wytłumaczył, że otrzymał nagrodę i powinien ją przyjąć. Okazało się, że ten człowiek boi się, iż posądzą go o kradzież.
źródło: NKJP: Maria Nurowska: Dwie Miłości, 2008
Bądź spokojna, nic Oluni nie powtórzę. Odkąd mnie posądziłaś, że powtarzam jej to, co piszesz, nie wymieniłam ani razu Twego nazwiska, i tak będzie dalej, aż do końca.
źródło: NKJP: Maria Rostworowska: Portret za mgłą. Opowieść o Oldze Boznańskiej, 2003
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. posądzę
posądzimy
2 os. posądzisz
posądzicie
3 os. posądzi
posądzą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. posądziłem
+(e)m posądził
posądziłam
+(e)m posądziła
posądziłom
+(e)m posądziło
posądziliśmy
+(e)śmy posądzili
posądziłyśmy
+(e)śmy posądziły
2 os. posądziłeś
+(e)ś posądził
posądziłaś
+(e)ś posądziła
posądziłoś
+(e)ś posądziło
posądziliście
+(e)ście posądzili
posądziłyście
+(e)ście posądziły
3 os. posądził
posądziła
posądziło
posądzili
posądziły
bezosobnik: posądzono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. posądźmy
2 os. posądź
posądźcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. posądziłbym
bym posądził
posądziłabym
bym posądziła
posądziłobym
bym posądziło
posądzilibyśmy
byśmy posądzili
posądziłybyśmy
byśmy posądziły
2 os. posądziłbyś
byś posądził
posądziłabyś
byś posądziła
posądziłobyś
byś posądziło
posądzilibyście
byście posądzili
posądziłybyście
byście posądziły
3 os. posądziłby
by posądził
posądziłaby
by posądziła
posądziłoby
by posądziło
posądziliby
by posądzili
posądziłyby
by posądziły
bezosobnik: posądzono by
bezokolicznik: posądzić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: posądziwszy
gerundium: posądzenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. posądzenie
posądzenia
D. posądzenia
posądzeń
C. posądzeniu
posądzeniom
B. posądzenie
posądzenia
N. posądzeniem
posądzeniami
Ms. posądzeniu
posądzeniach
W. posądzenie
posądzenia
imiesłów przymiotnikowy bierny: posądzony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. posądzony
posądzony
posądzony
posądzone
posądzona
D. posądzonego
posądzonego
posądzonego
posądzonego
posądzonej
C. posądzonemu
posądzonemu
posądzonemu
posądzonemu
posądzonej
B. posądzonego
posądzonego
posądzony
posądzone
posądzoną
N. posądzonym
posądzonym
posądzonym
posądzonym
posądzoną
Ms. posądzonym
posądzonym
posądzonym
posądzonym
posądzonej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. posądzeni
posądzeni
posądzone
posądzone
D. posądzonych
posądzonych
posądzonych
posądzonych
C. posądzonym
posądzonym
posądzonym
posądzonym
B. posądzonych
posądzonych
posądzonych
posądzone
N. posądzonymi
posądzonymi
posądzonymi
posądzonymi
Ms. posądzonych
posądzonych
posądzonych
posądzonych
-
Rzosobowy + posądzić + KOGO + (o CO)Rzosobowy + posądzić + KOGO + (że ZDANIE) -
Zob. sądzić