sprawić - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

zorganizować i urządzić dla kogoś

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

Około 150 tys. ze swojego budżetu gmina dała na dożywianie dzieci w szkołach, usługi opiekuńcze, sprawienie pogrzebu oraz zasiłki celowe i w naturze.

źródło: NKJP: Wieści gminne, Nowiny Raciborskie, 2002-04-17

Podaję się do dymisji - zapowiedział, [...] piłkarze sprawili mu godne pożegnanie.

źródło: NKJP: III liga piłkarska, Dziennik Polski, 2004-04-19

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sprawiłem +(e)m sprawił	sprawiłam +(e)m sprawiła	sprawiłom +(e)m sprawiło	sprawiliśmy +(e)śmy sprawili	sprawiłyśmy +(e)śmy sprawiły
2 os.	sprawiłeś +(e)ś sprawił	sprawiłaś +(e)ś sprawiła	sprawiłoś +(e)ś sprawiło	sprawiliście +(e)ście sprawili	sprawiłyście +(e)ście sprawiły
3 os.	sprawił	sprawiła	sprawiło	sprawili	sprawiły

bezosobnik: sprawiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		sprawmy
2 os.	spraw	sprawcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sprawiłbym bym sprawił	sprawiłabym bym sprawiła	sprawiłobym bym sprawiło	sprawilibyśmy byśmy sprawili	sprawiłybyśmy byśmy sprawiły
2 os.	sprawiłbyś byś sprawił	sprawiłabyś byś sprawiła	sprawiłobyś byś sprawiło	sprawilibyście byście sprawili	sprawiłybyście byście sprawiły
3 os.	sprawiłby by sprawił	sprawiłaby by sprawiła	sprawiłoby by sprawiło	sprawiliby by sprawili	sprawiłyby by sprawiły

bezosobnik: sprawiono by

bezokolicznik: sprawić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: sprawiwszy

gerundium: sprawienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: sprawiony

odpowiednik aspektowy: sprawiać

+

sprawić

+

CO + (KOMU)

Zob. prawić