potrącić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

jadąc jakimś pojazdem, uderzyć nim w człowieka lub zwierzę

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Transport

transport lądowy

hiperonimy:

wpaść

autobus, kierowca czegoś, samochód, nieznany sprawca, tramwaj potrącił; auto potrąciło kogoś
potrącić chłopca, dziewczynkę, dziecko, kobietę, mężczyznę, pieszego, przechodnia, psa, rowerzystę, staruszkę
potrącić na pasach, na przejściu dla pieszych, na skrzyżowaniu
potrącić śmiertelnie
potrącić i uciec

	Kierowca skody potrącił 84-letnią Rozalię Ch. Kobieta zginęła na miejscu. źródło: NKJP: BZ: Pod kołami, Tygodnik Podhalański, 1999, nr 10
	Prokuratura podejrzewa, że policjant z Raciborza potrącił autem dwie dziewczynki i uciekł. źródło: NKJP: Jacek Bombor, Alibi do sprawdzenia, Dziennik Zachodni, 10.05.2006
	Agnieszka miała wczoraj wypadek, potrącił ją samochód, jest obecnie w szpitalu. źródło: NKJP: Mirosław Sokołowski: Gady, 2007
	Ale kiedy chwilami przestaje się na niego złościć, natychmiast wyobraża go sobie leżącego, na przykład ze złamaną nogą albo, nie daj Boże, potrąconego przez auto i robi jej się strasznie. źródło: NKJP: Zofia Chądzyńska: Przez ciebie, Drabie!, 1995
	Furgonetka hamuje z piskiem, odwracam się, za nami skowycze potrącona świnia. źródło: NKJP: Izabela Filipiak: Magiczne oko. Opowiadania zebrane, 2006

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	potrąciłem +(e)m potrącił	potrąciłam +(e)m potrąciła	potrąciłom +(e)m potrąciło	potrąciliśmy +(e)śmy potrącili	potrąciłyśmy +(e)śmy potrąciły
2 os.	potrąciłeś +(e)ś potrącił	potrąciłaś +(e)ś potrąciła	potrąciłoś +(e)ś potrąciło	potrąciliście +(e)ście potrącili	potrąciłyście +(e)ście potrąciły
3 os.	potrącił	potrąciła	potrąciło	potrącili	potrąciły

bezosobnik: potrącono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		potrąćmy
2 os.	potrąć	potrąćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	potrąciłbym bym potrącił	potrąciłabym bym potrąciła	potrąciłobym bym potrąciło	potrącilibyśmy byśmy potrącili	potrąciłybyśmy byśmy potrąciły
2 os.	potrąciłbyś byś potrącił	potrąciłabyś byś potrąciła	potrąciłobyś byś potrąciło	potrącilibyście byście potrącili	potrąciłybyście byście potrąciły
3 os.	potrąciłby by potrącił	potrąciłaby by potrąciła	potrąciłoby by potrąciło	potrąciliby by potrącili	potrąciłyby by potrąciły

bezosobnik: potrącono by

bezokolicznik: potrącić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: potrąciwszy

gerundium: potrącenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: potrącony

odpowiednik aspektowy: potrącać

+

potrącić

+

KOGO + (CZYM)