ustanowić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

wyznaczyć do pełnienia jakiejś funkcji osobę lub instytucję i nadać temu moc obowiązującą

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Prawo i łamanie prawa

regulacje prawne

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Funkcjonowanie państwa

urzędy i ich funkcjonowanie

Na wezwanie komisji stawił się pan Marek Dochnal. Widzę, że ustanowił pełnomocnika.

źródło: NKJP: Protokół przesłuchania osoby wezwanej w celu złożenia zeznań przed Komisją Śledczą 5 marca 2005 r.

Obwiniony może ustanowić obrońcę spośród notariuszy lub adwokatów.

źródło: NKJP: Ustawa Prawo o notariacie, 1991

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ustanowiłem +(e)m ustanowił	ustanowiłam +(e)m ustanowiła	ustanowiłom +(e)m ustanowiło	ustanowiliśmy +(e)śmy ustanowili	ustanowiłyśmy +(e)śmy ustanowiły
2 os.	ustanowiłeś +(e)ś ustanowił	ustanowiłaś +(e)ś ustanowiła	ustanowiłoś +(e)ś ustanowiło	ustanowiliście +(e)ście ustanowili	ustanowiłyście +(e)ście ustanowiły
3 os.	ustanowił	ustanowiła	ustanowiło	ustanowili	ustanowiły

bezosobnik: ustanowiono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ustanówmy
2 os.	ustanów	ustanówcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ustanowiłbym bym ustanowił	ustanowiłabym bym ustanowiła	ustanowiłobym bym ustanowiło	ustanowilibyśmy byśmy ustanowili	ustanowiłybyśmy byśmy ustanowiły
2 os.	ustanowiłbyś byś ustanowił	ustanowiłabyś byś ustanowiła	ustanowiłobyś byś ustanowiło	ustanowilibyście byście ustanowili	ustanowiłybyście byście ustanowiły
3 os.	ustanowiłby by ustanowił	ustanowiłaby by ustanowiła	ustanowiłoby by ustanowiło	ustanowiliby by ustanowili	ustanowiłyby by ustanowiły

bezosobnik: ustanowiono by

bezokolicznik: ustanowić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: ustanowiwszy

gerundium: ustanowienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: ustanowiony

odpowiednik aspektowy: ustanawiać

+

ustanowić

+

KOGO/CO

Zob. stanowić