złowrogi

Widział kosze jaj wynoszone z komórek, ze śladami kurzych odchodów na kremowych skorupkach, i niechętne, złowrogie spojrzenia chłopek.

źródło: NKJP: Olga Tokarczuk: Prawiek i inne czasy, 1996

Spiczaste ucho strzygonia oczywiście wychwyciło tę uwagę, lecz on najwyraźniej nic sobie z niej nie robił, zwrócił się bowiem z czarującym, choć nieco złowrogim uśmiechem do magnata.

źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Dzieci nocy, 2001

A jakież pan ma prawo sądzić mnie i potępiać? - tłumaczył ze złowrogą łagodnością, ale Istvan czuł, że Czandra jest wzburzony.

źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1994

Potem zatelefonowała żona poety. Usłyszałem głos rozedrgany szlochem: - Zabarykadował się w pokoju, nie chce jeść, żąda wódki, wykrzykując co jakiś czas groźby pod adresem tych, co zawiązali złowrogi spisek, konspirację, chcąc go okraść na starość z talentu.

źródło: NKJP: Michał Komar: O obrotach losów i ciał, 1998