-
2.a
dział redakcji prasowej, radiowej lub telewizyjnej zajmujący się przygotowywaniem tekstów lub programów publicystycznych -
[publicystyka] lub pot. [publicystyka]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Środki masowego przekazu -
- dział, redakcja; program; dziennikarze, redaktor, szef, szefowa, szefostwo publicystyki
- kierować publicystyką
-
Bardzo krótko był szefem publicystyki Programu I TVP.
źródło: NKJP: Dominika Wielowieyska: PRYSZCZACI PRAWICY, Gazeta Wyborcza, 1996-03-14
TVP negocjuje z Belwederem, by program prezydencki robili - jak rządowy i sejmowy - dziennikarze publicystyki TVP, a nie Biuro Prasowe Prezydenta.
źródło: NKJP: Agnieszka Kublik: Cztery polskie telenowele w TVP, Gazeta Wyborcza, 1994-06-30
Pod pseudonimem „Renata Prawdzic” współpracowała z „Więzią”, gdy kierowałem tam publicystyką religijną.
źródło: NKJP: Konrad Sadurski: NATA, Gazeta Wyborcza, 1997-01-18
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. publicystyka
publicystyki
D. publicystyki
publicystyk
C. publicystyce
publicystykom
B. publicystykę
publicystyki
N. publicystyką
publicystykami
Ms. publicystyce
publicystykach
W. publicystyko
publicystyki
-
niem. Publizistik