wydrzeć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. przedmiot z ręki

  • 3.

    zabrać komuś jakąś rzecz siłą
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

    • wydrzeć z ręki
  • Kazia patrzyła z pobłażliwym uśmiechem, jak te małe diabły wydarły mi z rąk walizkę, jak urwały mi od płóciennej bluzy guzik z godłem Merkurego, a potem uwiesiły się moich nóg uniemożliwiając zrobienie kroku.

    źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa, 1958

    Wydarła mu finkę z dłoni i szlochając spazmatycznie, bez sensu, pobiegła w dół.

    źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Dziura w niebie, 1959

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. wydrę
    wydrzemy
    2 os. wydrzesz
    wydrzecie
    3 os. wydrze
    wydrą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. wydarłem
    +(e)m wydarł
    wydarłam
    +(e)m wydarła
    wydarłom
    +(e)m wydarło
    wydarliśmy
    +(e)śmy wydarli
    wydarłyśmy
    +(e)śmy wydarły
    2 os. wydarłeś
    +(e)ś wydarł
    wydarłaś
    +(e)ś wydarła
    wydarłoś
    +(e)ś wydarło
    wydarliście
    +(e)ście wydarli
    wydarłyście
    +(e)ście wydarły
    3 os. wydarł
    wydarła
    wydarło
    wydarli
    wydarły

    bezosobnik: wydarto

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. wydrzyjmy
    2 os. wydrzyj
    wydrzyjcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. wydarłbym
    bym wydarł
    wydarłabym
    bym wydarła
    wydarłobym
    bym wydarło
    wydarlibyśmy
    byśmy wydarli
    wydarłybyśmy
    byśmy wydarły
    2 os. wydarłbyś
    byś wydarł
    wydarłabyś
    byś wydarła
    wydarłobyś
    byś wydarło
    wydarlibyście
    byście wydarli
    wydarłybyście
    byście wydarły
    3 os. wydarłby
    by wydarł
    wydarłaby
    by wydarła
    wydarłoby
    by wydarło
    wydarliby
    by wydarli
    wydarłyby
    by wydarły

    bezosobnik: wydarto by

    bezokolicznik: wydrzeć

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: wydarłszy

    gerundium: wydarcie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: wydarty

    odpowiednik aspektowy: wydzierać

  • Rzosobowy + wydrzeć +
    KOMU + CO
  • Zob. drzeć