-
2.
osoba, która posiada rzadkie zdolności -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
- absolutny fenomen
-
Nie twierdzę, że potrafię rozmawiać z łacinnikiem po łacinie jak po polsku, ale byłem fenomenem w szkole jeśli chodzi o ten język.
źródło: NKJP: Maria Zawała: Lubię latać Concordami, Trybuna Śląska, 2001-04-13
[...] Mel to absolutny fenomen; potrafi harować dwie doby bez przerwy, prześpi się godzinkę-półtorej i jest gotów do pracy przez następne dwie doby.
źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. fenomen
fenomenowie
ndepr fenomeny
depr D. fenomena
fenomenów
C. fenomenowi
fenomenom
B. fenomena
fenomenów
N. fenomenem
fenomenami
Ms. fenomenie
fenomenach
W. fenomenie
fenomenowie
ndepr fenomeny
depr -
łac. phænomenon 'objaw; zjawisko na niebie'
z gr. phainómenon 'zjawiający się, widoczny'