-
1.
książk. rozmowa towarzyska -
[konwersacja] lub [kąwersacja]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie -
- ożywiona, żywa; salonowa, swobodna, towarzyska; miła, uprzejma; błyskotliwa konwersacja
- temat; sztuka konwersacji
- przerwać, rozpocząć; podtrzymywać, prowadzić konwersację
-
Kulturalna konwersacja wymaga patrzenia na rozmówcę, prawda?
źródło: NKJP: Tomasz Konatkowski: Przystanek Śmierć, 2007
- Podlej no tego kuraka trochę - zadyrygowała babcia, wsadzając do kuchni ufryzowaną głowę. Od dłuższego czasu siedziała w dużym pokoju, bawiąc salonową konwersacją mojego wybranka.
źródło: NKJP: Grażyna Plebanek: Pudełko ze szpilkami, 2006
Popisuje się, jajogłowy... - prychnął kapral, trochę na użytek Helenki, ale bardziej dla podtrzymania konwersacji.
źródło: NKJP: Robert Urbański; Jacek Kondracki: Operacja „Dunaj”, 2009
A wszystko w tych czarujących czasach, gdy zawoalowane damy gubiły wachlarze, zaś konwersacje skrzyły się dowcipem.
źródło: NKJP: Wanda Zwinogrodzka: Po premierze, Gazeta Wyborcza, 1993-03-01
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konwersacja
konwersacje
D. konwersacji
konwersacji
neut konwersacyj
char C. konwersacji
konwersacjom
B. konwersację
konwersacje
N. konwersacją
konwersacjami
Ms. konwersacji
konwersacjach
W. konwersacjo
konwersacje
-
ang. conversation
fr. conversation
łac. conversatio 'obcowanie'