-
5.
praw. jednoczesne wezwanie przed sąd lub prowadzącego śledztwo świadków albo świadków i oskarżonego w celu wyjaśnienia sprawy -
[konfrontacja] lub [kąfrontacja]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
sąd -
Matka poszkodowanego chłopca powiedziała dziennikarzom, że stan psychiczny jej syna nie pozwala mu na konfrontację z oskarżonym, dlatego nie pojawił się on na rozprawie.
źródło: NKJP: Proces o groźby przez Gadu-Gadu, Dziennik Internautów, 2005-06-07
O areszt wystąpiliśmy w oparciu o konfrontację pokrzywdzonego z podejrzanym.
źródło: NKJP: Bożyńska Mirosława: Paragraf na człowieka, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2003-12-18
[...]bezpośrednie przesłuchiwanie świadków po raz drugi z udziałem tego samego przewodniczącego i tych samych stron nie było w ocenie Sądu Najwyższego niezbędne, zwłaszcza, że nie było by powodu do ewentualnej konfrontacji świadków z oskarżonymi,[...]
źródło: NKJP: Orzecznictwo Sądu Najwyższego, Izba Karna, 2008-07-17
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. konfrontacja
konfrontacje
D. konfrontacji
konfrontacji
neut konfrontacyj
char C. konfrontacji
konfrontacjom
B. konfrontację
konfrontacje
N. konfrontacją
konfrontacjami
Ms. konfrontacji
konfrontacjach
W. konfrontacjo
konfrontacje
-
+ konfrontacja + KOGO + z KIM -
ang. confrontation
fr. confrontation
niem. Konfrontation
z łac. confrontatio 'zestawienie, granica'