humory

  • stan psychiczny, który pojawia się gwałtownie i bez przyczyny, objawiający się zmiennością nastroju, niezadowoleniem lub gniewem
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

    • babskie, zmienne humory
    • dziwactwa i humory
    • czyjeś humory doskwierają komuś, męczą kogoś
    • mieć, miewać; pokazywać; znosić czyjeś humory
  • Miała zmienne humory, bywała kapryśna. Czasem promienna, innym razem jak burza gradowa. Nieprzewidywalna. Bardzo kobieca.

    źródło: NKJP: Grażyna Kuźnik: Broń kobieca, Dziennik Zachodni, 2002-04-05

    Jego osoba kojarzy się z rozrywką, przyjemnością, wakacjami, podczas gdy matka utyka w codzienności, miewa humory, wymagania, bywa zmęczona i niezadowolona.

    źródło: NKJP: Wojciech Eichelberger: O co pytają dzieci? O miłości i wychowaniu, 1999

    Olga opiekowała się matką do końca, znosząc humory i kaprysy starej kobiety, której los przedwcześnie odebrał ubóstwiającego ją męża.

    źródło: NKJP: Aleksander Porada: Carska krew, Polityka, 2007-11-17

    Miała coś do mnie, poznałem to po jej częstych ku mnie spojrzeniach. - Co jej jest? - zapytałem Arnaka. - Widać, jakieś babskie humory - wzruszył chłopak ramionami.

    źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Orinoko, 1974

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: p3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. humory
    D. humorów
    C. humorom
    B. humory
    N. humorami
    Ms. humorach
    W. humory

  • Od: humor

CHRONOLOGIZACJA:
Zob. humor
Data ostatniej modyfikacji: 17.12.2013