szczypać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

chwytać czyjąś skórę, ciało palcami, paznokciami, dziobem i ściskać, zwykle powodując w ten sposób ból

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK I PRZYRODA

Świat zwierząt

zwyczaje i zachowania zwierząt

	Mefista podchodzi do mnie, obejmuje w pasie, przytula do siebie po matczynemu, a potem tak jak kiedyś Fausta szczypie mnie w podbródek i strzela w moim kierunku salwą śmiechu kryjącego się w niemieckich słowach. źródło: NKJP: Krystyna Kofta: Fausta, 2010
	- Polubiłem cię, chłopcze - rzekł inspektor Strzała, z sympatią szczypiąc mnie w pośladek. źródło: NKJP: Katarzyna Pisarzewska: Koncert łgarzy, 2009
	(...) dziewczyna, wkładając jabłka do zanadrza przewiązanej jabłonkową witką sukienki, syczała, jakby ją napadało i szczypało stado gęsi. źródło: NKJP: Tadeusz Nowak: A jak królem, a jak katem będziesz, 1967
	Tuż nad wodą zostajemy otoczeni przez kilkadziesiąt ptaków, kaczek i łabędzi. Podchodzą do nóg, złe, że nie dostały nic do jedzenia, próbują szczypać za spodnie. źródło: NKJP: Piotr Korycki, Martwe ptaki nad zalewem, Mazowieckie To i Owo, 2006-02-19

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	szczypałem +(e)m szczypał	szczypałam +(e)m szczypała	szczypałom +(e)m szczypało	szczypaliśmy +(e)śmy szczypali	szczypałyśmy +(e)śmy szczypały
2 os.	szczypałeś +(e)ś szczypał	szczypałaś +(e)ś szczypała	szczypałoś +(e)ś szczypało	szczypaliście +(e)ście szczypali	szczypałyście +(e)ście szczypały
3 os.	szczypał	szczypała	szczypało	szczypali	szczypały

bezosobnik: szczypano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę szczypał będę szczypać	będę szczypała będę szczypać	będę szczypało będę szczypać	będziemy szczypali będziemy szczypać	będziemy szczypały będziemy szczypać
2 os.	będziesz szczypał będziesz szczypać	będziesz szczypała będziesz szczypać	będziesz szczypało będziesz szczypać	będziecie szczypali będziecie szczypać	będziecie szczypały będziecie szczypać
3 os.	będzie szczypał będzie szczypać	będzie szczypała będzie szczypać	będzie szczypało będzie szczypać	będą szczypali będą szczypać	będą szczypały będą szczypać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		szczypmy
2 os.	szczyp	szczypcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	szczypałbym bym szczypał	szczypałabym bym szczypała	szczypałobym bym szczypało	szczypalibyśmy byśmy szczypali	szczypałybyśmy byśmy szczypały
2 os.	szczypałbyś byś szczypał	szczypałabyś byś szczypała	szczypałobyś byś szczypało	szczypalibyście byście szczypali	szczypałybyście byście szczypały
3 os.	szczypałby by szczypał	szczypałaby by szczypała	szczypałoby by szczypało	szczypaliby by szczypali	szczypałyby by szczypały

bezosobnik: szczypano by

bezokolicznik: szczypać

imiesłów przysłówkowy współczesny: szczypiąc

gerundium: szczypanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: szczypiący

imiesłów przymiotnikowy bierny: szczypany

odpowiednik aspektowy: szczypnąć

Rz żywotny

+

szczypać

+

KOGO + (w CO)

psł. *ščipati 'skubać, szczypać; odzielać, odłączać'