-
1.
nagły, trudny do opanowania strach, ogarniający często całą grupę ludzi, objawiający się nerwowym zachowaniem i brakiem logicznego myślenia -
[panika] lub pot. [panika]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne -
- nagła; ogromna, wielka; lekka, mała; prawdziwa; masowa, ogólna, powszechna, zbiorowa panika
- panika z powodu czegoś
- panika na widok kogoś/czegoś
- panika wśród ludności
- uczucie; atmosfera, nastrój; atak, fala, napad, wybuch; objawy, oznaki paniki
- bliski paniki
- panika ogarnęła/ogarnia kogoś, wybuchła, zapanowała gdzieś; narasta, udzieliła się komuś
- bać się, obawiać się paniki
- poddać się, ulec/ulegać panice
- czuć; powodować, spowodować, wywołać/wywoływać, wzbudzić; siać, szerzyć; opanować panikę
- ogarnięty, zdjęty paniką
- popaść/popadać, wpaść/wpadać, wprawić kogoś w panikę
- być; myśleć, pomyśleć, zastanawiać się; biegać, miotać się, uciec/uciekać; rozglądać się; szukać czegoś/kogoś w panice
- bez paniki
-
W jakiejś chwili ktoś wrzasnął, że czuje gaz. Wybuchła panika, ludzie rzucili się do ucieczki.
źródło: NKJP: Maria Nurowska: Panny i wdowy: czyściec, 1993
Kilkadziesiąt osób [...] ewakuowano z domów. Budzono śpiących ludzi, nakazywano im natychmiastowe opuszczenie dzielnicy. Cud, że nie doszło do zbiorowej paniki.
źródło: NKJP: DJA: Bombowy ranek w Wielkim Kacku, Wieczór Wybrzeża, 1999-04-12
W uszach jej zaświstało, serce skoczyło do gardła. W nagłej panice zdała sobie sprawę, że spada prosto ku ziemi. Lewitator albo nie zadziałał, albo był ręcznie sterowany.
źródło: NKJP: Jaga Rydzewska: Atalaya. Wojownicy, 2005
Pocił się coraz mocniej. Wstydził się tego, wpadał w panikę, że wszyscy wokół widzą mokre plamy na jego koszuli - więc poty biły nań obfitsze. Zasychało mu w gardle.
źródło: NKJP: Czesław Karkowski: Kamienna drabina, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. panika
paniki
D. paniki
panik
C. panice
panikom
B. panikę
paniki
N. paniką
panikami
Ms. panice
panikach
W. paniko
paniki
Inne uwagi
Zwykle lp
-
ang. panic
fr. panique
niem. Panik
z gr. panikós 'paniczny'
Gr. panikós pochodzi od imienia mitologicznego bożka pasterzy i trzód w górach i lasach - Pana, który, przeraźliwie krzycząc w leśnej ciszy, ścigał nimfy. Jego głos budził grozę.