wygłuszyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pokryć ściany jakiegoś pomieszczenia izolacją, aby dźwięki nie przedostawały się na zewnątrz

CZŁOWIEK I TECHNIKA

Budownictwo

czynności związane z budową

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości materii

dźwięki

wygłuszyć gąbką, korkiem
wygłuszony sufit; wygłuszona hala, kabina, sala; wygłuszone studio; drzwi, ściany; pomieszczenie

	Za te pieniądze powstanie enklawa urzędniczego luksusu z mahoniowymi oknami, tapetami z włókna szklanego, klimatyzacją i specjalnie wygłuszonym sufitem. źródło: NKJP: Zbigniew Budych: Budują salę obrad za milion naszych złotych Oaza luksusu, Gazeta Wrocławska, 2000
	Wójt Jacek Czerwiński przyznał, że rozmawiał już w tej sprawie z dyrektorem ośrodka zdrowia, ale nie wie, czy drzwi zostały już wygłuszone. źródło: NKJP: Kamilla Szablewska: Pacjenci skarżą się na brak dyskrecji w rozmowie z lekarzem, Tygodnik Tucholski, 2006
	Parę razy przyjęliśmy zgłoszenie od mieszkańców dotyczące zakłócania ciszy i spokoju. Rozmawiałem z właścicielem klubu. Zobowiązał się wygłuszyć bramę wejściową, drzwi i strop źródło: NKJP: Hanna Wilczyńska-Toczko: Klub dla takich..., Dziennik Bałtycki, 2000-07-07
	Zainwestowałem w sprzęt, popracowałem nad remontem sali widowiskowej, którą trzeba było wygłuszyć specjalną gąbką. źródło: NKJP: Od Poronina do Paradiso, Dziennik Polski, 2002-05-13

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wygłuszyłem +(e)m wygłuszył	wygłuszyłam +(e)m wygłuszyła	wygłuszyłom +(e)m wygłuszyło	wygłuszyliśmy +(e)śmy wygłuszyli	wygłuszyłyśmy +(e)śmy wygłuszyły
2 os.	wygłuszyłeś +(e)ś wygłuszył	wygłuszyłaś +(e)ś wygłuszyła	wygłuszyłoś +(e)ś wygłuszyło	wygłuszyliście +(e)ście wygłuszyli	wygłuszyłyście +(e)ście wygłuszyły
3 os.	wygłuszył	wygłuszyła	wygłuszyło	wygłuszyli	wygłuszyły

bezosobnik: wygłuszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wygłuszmy
2 os.	wygłusz	wygłuszcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wygłuszyłbym bym wygłuszył	wygłuszyłabym bym wygłuszyła	wygłuszyłobym bym wygłuszyło	wygłuszylibyśmy byśmy wygłuszyli	wygłuszyłybyśmy byśmy wygłuszyły
2 os.	wygłuszyłbyś byś wygłuszył	wygłuszyłabyś byś wygłuszyła	wygłuszyłobyś byś wygłuszyło	wygłuszylibyście byście wygłuszyli	wygłuszyłybyście byście wygłuszyły
3 os.	wygłuszyłby by wygłuszył	wygłuszyłaby by wygłuszyła	wygłuszyłoby by wygłuszyło	wygłuszyliby by wygłuszyli	wygłuszyłyby by wygłuszyły

bezosobnik: wygłuszono by

bezokolicznik: wygłuszyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wygłuszywszy

gerundium: wygłuszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: wygłuszony

odpowiednik aspektowy: wygłuszać

Inne uwagi

Zwykle imb

+

wygłuszyć

+

CO + (CZYM)

Zob. głuszyć