-
2.
zagrać na instrumencie nieumiejętnie i w sposób niedbały -
- brząknąć
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność artystyczna człowieka
muzyka -
synonimy: brzdęknąć
-
- brzęknąć na gitarze
-
Brzęknął na lutni i wówczas spomiędzy krzewów wynurzyli się aktorzy, przebrani w fantastyczne kostiumy.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
Co to za praca: muzyki sobie posłuchać, na gitarze brząknąć i parę zdjęć cyknąć.
źródło: Internet: deluxe.trojmiasto.pl
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. brzęknę
brzękniemy
2 os. brzękniesz
brzękniecie
3 os. brzęknie
brzękną
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. brzęknąłem
+(e)m brzęknął
brzęknęłam
+(e)m brzęknęła
brzęknęłom
+(e)m brzęknęło
brzęknęliśmy
+(e)śmy brzęknęli
brzęknęłyśmy
+(e)śmy brzęknęły
2 os. brzęknąłeś
+(e)ś brzęknął
brzęknęłaś
+(e)ś brzęknęła
brzęknęłoś
+(e)ś brzęknęło
brzęknęliście
+(e)ście brzęknęli
brzęknęłyście
+(e)ście brzęknęły
3 os. brzęknął
brzęknęła
brzęknęło
brzęknęli
brzęknęły
bezosobnik: brzęknięto
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. brzęknijmy
2 os. brzęknij
brzęknijcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. brzęknąłbym
bym brzęknął
brzęknęłabym
bym brzęknęła
brzęknęłobym
bym brzęknęło
brzęknęlibyśmy
byśmy brzęknęli
brzęknęłybyśmy
byśmy brzęknęły
2 os. brzęknąłbyś
byś brzęknął
brzęknęłabyś
byś brzęknęła
brzęknęłobyś
byś brzęknęło
brzęknęlibyście
byście brzęknęli
brzęknęłybyście
byście brzęknęły
3 os. brzęknąłby
by brzęknął
brzęknęłaby
by brzęknęła
brzęknęłoby
by brzęknęło
brzęknęliby
by brzęknęli
brzęknęłyby
by brzęknęły
bezosobnik: brzęknięto by
bezokolicznik: brzęknąć
imiesłów przysłówkowy uprzedni:
brzęknąwszy
gerundium: brzęknięcie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. brzęknięcie
brzęknięcia
D. brzęknięcia
brzęknięć
C. brzęknięciu
brzęknięciom
B. brzęknięcie
brzęknięcia
N. brzęknięciem
brzęknięciami
Ms. brzęknięciu
brzęknięciach
W. brzęknięcie
brzęknięcia
imiesłów przymiotnikowy bierny: brzęknięty
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. brzęknięty
brzęknięty
brzęknięty
brzęknięte
brzęknięta
D. brzękniętego
brzękniętego
brzękniętego
brzękniętego
brzękniętej
C. brzękniętemu
brzękniętemu
brzękniętemu
brzękniętemu
brzękniętej
B. brzękniętego
brzękniętego
brzęknięty
brzęknięte
brzękniętą
N. brzękniętym
brzękniętym
brzękniętym
brzękniętym
brzękniętą
Ms. brzękniętym
brzękniętym
brzękniętym
brzękniętym
brzękniętej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. brzęknięci
brzęknięci
brzęknięte
brzęknięte
D. brzękniętych
brzękniętych
brzękniętych
brzękniętych
C. brzękniętym
brzękniętym
brzękniętym
brzękniętym
B. brzękniętych
brzękniętych
brzękniętych
brzęknięte
N. brzękniętymi
brzękniętymi
brzękniętymi
brzękniętymi
Ms. brzękniętych
brzękniętych
brzękniętych
brzękniętych
odpowiednik aspektowy: brzękać
-
+ brzęknąć + na CZYM + (CO) -
psł. *bręknǫti 'wydać głos, dźwięk; obrzmiewać, nabrzmiewać, pęcznieć'
Forma prasłowiańska pokrewna z dźwiękonaśladowczym *bręčati, *brękati 'wydawać dźwięk, dźwięczeć, brzęczeć'; rozwój znaczeniowy: 'wydawać dźwięk, głos' > 'pęcznieć, nabrzmiewać' jak w brzmieć 'dźwięczeć, brzęczeć' > 'pęcznieć, puchnąć' (Bor); zob. brzęczeć, nabrzmieć
-
+ brzęknąć + na CZYM + (CO)