towarzyszyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

być obecnym przy jakiejś osobie stale lub przez jakiś czas

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

synonimy:

współtowarzyszyć

towarzyszyć człowiekowi, ludziom; dziecku, dziewczynie, mężowi, ojcu
towarzyszyć w drodze, w podróży, w wędrówce, w wycieczkach, w wyjazdach, w wyprawie; w pracy, w spotkaniu, w życiu
osoba towarzysząca

	Dziewczynie towarzyszył wysoki, barczysty mężczyzna o młodej twarzy [...]. źródło: NKJP: Bohdan Czeszko: Pokolenie, 1951
	W tej podróży towarzyszył mi mój młodszy syn Bogdan. źródło: NKJP: Maria Nurowska: Mój przyjaciel zdrajca, 2004
	Częstym motywem wierszy Rodziewicz-Szynickiej są aniołowie i archaniołowie, którzy, podobnie jak Bóg, towarzyszą ludziom w ich życiu codziennym. źródło: NKJP: Tadeusz Zawadowski: Do bezdechu Mai Rodziewicz-Szynickiej, Akant, 2010-01
	Ojciec Klemens towarzyszył mu w czasie wizyty w Auschwitz, podawał nawet kwiaty, które Papież składał pod ścianą straceń. źródło: NKJP: Paweł Zuchniewicz: Jan Paweł II: „Będę szedł naprzód”. Powieść biograficzna, 20099
	Przy kolacji towarzyszyły nam koty i psy [...]. źródło: NKJP: Andrzej Bobkowski: Szkice piórkiem. Francja 1940-1944, 1957

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	towarzyszyłem +(e)m towarzyszył	towarzyszyłam +(e)m towarzyszyła	towarzyszyłom +(e)m towarzyszyło	towarzyszyliśmy +(e)śmy towarzyszyli	towarzyszyłyśmy +(e)śmy towarzyszyły
2 os.	towarzyszyłeś +(e)ś towarzyszył	towarzyszyłaś +(e)ś towarzyszyła	towarzyszyłoś +(e)ś towarzyszyło	towarzyszyliście +(e)ście towarzyszyli	towarzyszyłyście +(e)ście towarzyszyły
3 os.	towarzyszył	towarzyszyła	towarzyszyło	towarzyszyli	towarzyszyły

bezosobnik: towarzyszono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę towarzyszył będę towarzyszyć	będę towarzyszyła będę towarzyszyć	będę towarzyszyło będę towarzyszyć	będziemy towarzyszyli będziemy towarzyszyć	będziemy towarzyszyły będziemy towarzyszyć
2 os.	będziesz towarzyszył będziesz towarzyszyć	będziesz towarzyszyła będziesz towarzyszyć	będziesz towarzyszyło będziesz towarzyszyć	będziecie towarzyszyli będziecie towarzyszyć	będziecie towarzyszyły będziecie towarzyszyć
3 os.	będzie towarzyszył będzie towarzyszyć	będzie towarzyszyła będzie towarzyszyć	będzie towarzyszyło będzie towarzyszyć	będą towarzyszyli będą towarzyszyć	będą towarzyszyły będą towarzyszyć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		towarzyszmy
2 os.	towarzysz	towarzyszcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	towarzyszyłbym bym towarzyszył	towarzyszyłabym bym towarzyszyła	towarzyszyłobym bym towarzyszyło	towarzyszylibyśmy byśmy towarzyszyli	towarzyszyłybyśmy byśmy towarzyszyły
2 os.	towarzyszyłbyś byś towarzyszył	towarzyszyłabyś byś towarzyszyła	towarzyszyłobyś byś towarzyszyło	towarzyszylibyście byście towarzyszyli	towarzyszyłybyście byście towarzyszyły
3 os.	towarzyszyłby by towarzyszył	towarzyszyłaby by towarzyszyła	towarzyszyłoby by towarzyszyło	towarzyszyliby by towarzyszyli	towarzyszyłyby by towarzyszyły

bezosobnik: towarzyszono by

bezokolicznik: towarzyszyć

imiesłów przysłówkowy współczesny: towarzysząc

gerundium: towarzyszenie

imiesłów przymiotnikowy czynny: towarzyszący

Rz_osobowy

+

towarzyszyć

+

KOMU

Zob. towarzysz