indywidualizm

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. w tekście

  • 3.

    jęz.  forma językowa lub wyrażenie charakterystyczne dla określonej osoby, nieużywane przez innych
  • Ms. lp wymawiany: [indywidu-aliźmie] lub [indywidu-alizmie].

  • [indywidu-alism] lub [indywidu-alizm]

  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

  • Obok wymienionych osobliwości warto zwrócić uwagę na słownictwo o ograniczonym zasięgu społecznym - na indywidualizmy i okazjonalizmy (np. derywaty nienotowane w ówczesnych słownikach ogólnych języka polskiego, neologizmy semantyczne, kolokwializmy).

    źródło: NKJP: Marceli Olma: Listy Zofii Kraszewskiej (żony) do Józefa Ignacego Kraszewskiego. Perspektywy badawcze, Studia Paedagogica, 2008

    Nawet przykrojony, poprawiony, “zrobiony” na naturalny (pozostawienie pewnych stylistycznych indywidualizmów, ale wycięcie ewidentnych błędów) dziennik opiera się literaturze.

    źródło: NKJP: Inga Iwasiów: Gender dla średnio zaawansowanych. Wykłady szczecińskie, 2004

    Jak to pasuje do wierszy Stacha (przepraszam, no indywidualizm językowy... Edward Stachura, jakby ktoś pytał).

    źródło: Internet: isthariel.nmj.pl

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. indywidualizm
    indywidualizmy
    D. indywidualizmu
    indywidualizmów
    C. indywidualizmowi
    indywidualizmom
    B. indywidualizm
    indywidualizmy
    N. indywidualizmem
    indywidualizmami
    Ms. indywidualizmie
    indywidualizmach
    W. indywidualizmie
    indywidualizmy

    Inne uwagi

    Zwykle lm

  • internac.

    ang. individualism

    fr. individualisme

    niem. Individualismus

    Od: indywidualny