umocnić - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

spowodować, że jakaś relacja, czyjaś pozycja, czyjeś przekonania lub funkcjonowanie czegoś stały się mocniejsze

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

umocnić autorytet, bezpieczeństwo, jedność, panowanie, suwerenność, władzę, wpływy nadzieję, przyjaźń, wiarę, zaufanie, więź; chrześcijaństwo; państwo, partię

[...] umocnił pozycję lokalnego watażki, żeniąc się z [...] krewną normańskiego feudała [...].

źródło: NKJP: Dariusz Piwowarczyk: Słynni rycerze Europy. Rycerze Chrystusa, 2007

Przedstawiciele Niemiec zaprzeczają, że umocnienie więzi z USA wynika z rozczarowania współpracą z Paryżem.

źródło: NKJP: Małgorzata Alterman: Bonn i Waszyngton bliżej militarnie, Gazeta Wyborcza, 1997-07-29

Zwycięstwo nad Amerykankami umocniło wiarę, że wkrótce i nasz zespół może znaleźć się w elicie.

źródło: NKJP: Marek Kondraciuk: Rok Chinek, Dziennik Łódzki, 2003-11-17

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	umocniłem +(e)m umocnił	umocniłam +(e)m umocniła	umocniłom +(e)m umocniło	umocniliśmy +(e)śmy umocnili	umocniłyśmy +(e)śmy umocniły
2 os.	umocniłeś +(e)ś umocnił	umocniłaś +(e)ś umocniła	umocniłoś +(e)ś umocniło	umocniliście +(e)ście umocnili	umocniłyście +(e)ście umocniły
3 os.	umocnił	umocniła	umocniło	umocnili	umocniły

bezosobnik: umocniono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		umocnijmy
2 os.	umocnij	umocnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	umocniłbym bym umocnił	umocniłabym bym umocniła	umocniłobym bym umocniło	umocnilibyśmy byśmy umocnili	umocniłybyśmy byśmy umocniły
2 os.	umocniłbyś byś umocnił	umocniłabyś byś umocniła	umocniłobyś byś umocniło	umocnilibyście byście umocnili	umocniłybyście byście umocniły
3 os.	umocniłby by umocnił	umocniłaby by umocniła	umocniłoby by umocniło	umocniliby by umocnili	umocniłyby by umocniły

bezosobnik: umocniono by

bezokolicznik: umocnić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: umocniwszy

gerundium: umocnienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: umocniony

odpowiednik aspektowy: umacniać

+

umocnić

+

CO

Zob. mocny