-
1.a
uczucie największej przyjemności -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
seksualność
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
- nieopisana, niewysłowiona, prawdziwa rozkosz
- rozkosz dla podniebienia, dla ucha
- dreszcz, spazmy rozkoszy
- doznać rozkoszy
- czerpać z czegoś; czuć, odczuwać, poczuć; dawać, sprawiać rozkosz
- napawać rozkoszą
- cmokać z rozkoszy
- dotykać, oglądać, pluskać się z rozkoszą
-
Kobieta śni o wspaniałym silnym, a zarazem delikatnym kochanku, który daje jej rozkosz.
źródło: NKJP: Elżbieta Południakowa: Zatracić się we śnie, Wieczór Wybrzeża, 2011
Wyprzedziłem Rosjanina i sięgnąłem po srebro. Czułem rozkosz.
źródło: NKJP: Ryszarda Wojciechowska, Ręka sama się zgięła, Gazeta Krakowska, 2005-08-05,
Z rozkoszą wciągałam do płuc czyste powietrze, przesycone zapachem wsi i lasu.
źródło: NKJP: Anna Michałek: Głos z przeszłości, Gazeta Poznańska, 2004-03-26
Już po pierwszych, jakby trochę nieśmiałych akordach
gitary Helenę przeniknął dreszcz rozkoszy. Podkręciła
dźwięk i kołysząc się w takt muzyki, zapomniała o całym
świecie.źródło: NKJP: Manuela Gretkowska: Sceny z życia pozamałżeńskiego, 2003
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rozkosz
rozkosze
D. rozkoszy
rozkoszy
C. rozkoszy
rozkoszom
B. rozkosz
rozkosze
N. rozkoszą
rozkoszami
Ms. rozkoszy
rozkoszach
W. rozkoszy
rozkosze
Inne uwagi
Zwykle lp
-
z psł. *orz-košь ż 'wzrastanie, rozrastanie, rośnięcie, krzewienie’ > ‘nadmierne wzrastanie, rozrastanie się’ > ‘nadmiar, zbytek’ i ‘sprawianie radości, przyjemności’ > ‘radość, przyjemność, stan uniesienia, upojenia'
Pierwotnie nazwa czynności z przyrostkiem *-ь od psł. przedrostkowego *orz-kochati i *orz-košiti ‘hodować, powodować wzrost, rozkrzewiać; radować, sprawiać radość, przyjemność’.
Zob. kochać