zagubiony - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.a

taki, który nie wie co zrobić, czując się niepewnie w jakiejś sytuacji

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

zagubiony człowiek, zagubiona młodzież
zagubiony w tłumie; w świecie
nieco, trochę; bardzo; kompletnie, zupełnie; strasznie zagubiony
zagubiony i bezradny, zagubiony i niepewny, zagubiony i nieporadny, zagubiony i osamotniony, zagubiony i samotny, zagubiony i zdezorientowany; zagubiony i biedny
sprawiać wrażenie zagubionego
czuć się, poczuć się; wydawać się zagubionym

Wiedział, że ma przed sobą nieszczęśliwego, zagubionego człowieka, tylko że właśnie w tej jednej jedynej sprawie nie mógł mu pomóc.

źródło: NKJP: Maria Nurowska: Dwie miłości, 2008

Po raz pierwszy spotyka mnie taka sytuacja, dlatego jestem kompletnie zagubiony.

źródło: NKJP: 350 wspanialych dni..., www.forumowisko.pl, 2008-03-03

Pamiętajmy, że zagubiona młodzież liczy na nas. Na naszą mądrość i naszą odpowiedzialność.

źródło: NKJP: Kosciol katolicki odgrywa coraz mniejsza rolę w zyciu, Usenet -- pl.soc.religia, 2004-01-26

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Zob. gubić