-
1.b
taki, który świadczy o tym, że ktoś nie wie co zrobić, czując się niepewnie w jakiejś sytuacji -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
zachowania emocjonalne -
- zagubiony wzrok, zagubione spojrzenie
-
Trzymałem wartę przy jego trumnie, wystawionej w Domu Kultury — widziałem twarze przesuwających się ludzi, widziałem, ilu z nich płakało, ilu patrzyło jakby zagubionym wzrokiem, że teraz zabrakło jego właśnie, tak potrzebnego.
źródło: NKJP: Witold Zechenter: TRZYDZIEŚCI LAT Z ADAMEM POLEWKĄ, Miesięcznik Literacki, nr 3, 1970
Ludzie ci nie rozumieją, dlaczego spotyka ich to, co ich spotyka. Ich zagubione, pytające oczy napotykają nasz wzrok, nas, którzy chyba jeszcze mniej rozumiemy niż oni.
źródło: NKJP: Anna Beata Bohdziewicz: KRZYSZTOF MILLER NA WOJNIE, Gazeta Wyborcza, 1992-11-27
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. zagubiony
zagubiony
zagubiony
zagubione
zagubiona
D. zagubionego
zagubionego
zagubionego
zagubionego
zagubionej
C. zagubionemu
zagubionemu
zagubionemu
zagubionemu
zagubionej
B. zagubionego
zagubionego
zagubiony
zagubione
zagubioną
N. zagubionym
zagubionym
zagubionym
zagubionym
zagubioną
Ms. zagubionym
zagubionym
zagubionym
zagubionym
zagubionej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. zagubieni
zagubieni
zagubione
zagubione
D. zagubionych
zagubionych
zagubionych
zagubionych
C. zagubionym
zagubionym
zagubionym
zagubionym
B. zagubionych
zagubionych
zagubionych
zagubione
N. zagubionymi
zagubionymi
zagubionymi
zagubionymi
Ms. zagubionych
zagubionych
zagubionych
zagubionych
-
Zob. gubić