zagłuszyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

książk. zająć się czymś po to, by opanować niechciane emocje i odczuwać je mniej intensywnie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

emocje i uczucia

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

synonimy:

zgłuszyć

	Włożył głowę pod poduszkę i zaczął się drzeć jak nienormalny, żeby zagłuszyć ból. Trochę pomogło. źródło: NKJP: Zygmunt Miłoszewski: Domofon, 2005
	Przebywając w Świątyni starała się o nim nie myśleć, zagłuszyć tęsknotę, lecz teraz pragnienie zobaczenia ukochanego odezwało się w niej z coraz większą siłą [...]. źródło: NKJP: Elżbieta Hajnicz: Przekraczając światło, 1996
	Wynajęła pokój w dużym mieście, mając nadzieję, że tam jej nie znajdzie. Pracą stara się zagłuszyć lęki. źródło: NKJP: Cień zbrodniarza, Dziennik Polski, 2000-03-24
	Wstała, zrobiła sobie małą kawę „Tylko jedną” - zagłuszyła wyrzuty sumienia, bo obiecała sobie, że będzie pić mniej tego czarnego syfu. źródło: NKJP: Dariusz Chętkowski z uczniami: Ostatni weekend, 2007
	W ostatnim okresie życia w twórczości Stanisława Filipowicza dominował nastrój pesymizmu. Można też doszukać się w niej autoironii, będącej, zdaniem krytyków, sposobem na zagłuszenie lęku przed zbliżającą się śmiercią. źródło: NKJP: (I.K): Poezia pozostała, Dziennik Bałtycki, 1998-10-31

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zagłuszyłem +(e)m zagłuszył	zagłuszyłam +(e)m zagłuszyła	zagłuszyłom +(e)m zagłuszyło	zagłuszyliśmy +(e)śmy zagłuszyli	zagłuszyłyśmy +(e)śmy zagłuszyły
2 os.	zagłuszyłeś +(e)ś zagłuszył	zagłuszyłaś +(e)ś zagłuszyła	zagłuszyłoś +(e)ś zagłuszyło	zagłuszyliście +(e)ście zagłuszyli	zagłuszyłyście +(e)ście zagłuszyły
3 os.	zagłuszył	zagłuszyła	zagłuszyło	zagłuszyli	zagłuszyły

bezosobnik: zagłuszono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zagłuszmy
2 os.	zagłusz	zagłuszcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zagłuszyłbym bym zagłuszył	zagłuszyłabym bym zagłuszyła	zagłuszyłobym bym zagłuszyło	zagłuszylibyśmy byśmy zagłuszyli	zagłuszyłybyśmy byśmy zagłuszyły
2 os.	zagłuszyłbyś byś zagłuszył	zagłuszyłabyś byś zagłuszyła	zagłuszyłobyś byś zagłuszyło	zagłuszylibyście byście zagłuszyli	zagłuszyłybyście byście zagłuszyły
3 os.	zagłuszyłby by zagłuszył	zagłuszyłaby by zagłuszyła	zagłuszyłoby by zagłuszyło	zagłuszyliby by zagłuszyli	zagłuszyłyby by zagłuszyły

bezosobnik: zagłuszono by

bezokolicznik: zagłuszyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni:

zagłuszywszy

gerundium: zagłuszenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: zagłuszony

odpowiednik aspektowy: zagłuszać

+

zagłuszyć

+

CO

Zob. głuszyć