łoskot

  • głuchy dźwięk powstający, gdy ciężkie przedmioty uderzają o siebie nawzajem
  • KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    dźwięki

    • potężny; głuchy, stłumiony; okropny łoskot
    • łoskot bębnów, werbla; kół, maszyn, pociągu, tramwajów; serca
    • skądś dobiega, dochodzi; gdzieś rozległ się łoskot
    • usłyszeć łoskot
    • coś runęło, upadło; wali się z łoskotem
  • Zabębniły serie z broni maszynowej, z daleka dobiegł łoskot gąsienic.

    źródło: NKJP: Andrzej Mularczyk: Sami swoi, 1997

    Z daleka, spoza puszczy [...] słychać było nieustanny, głuchy łoskot bębna.

    źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Orinoko, 1974

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. łoskot
    łoskoty
    D. łoskotu
    łoskotów
    C. łoskotowi
    łoskotom
    B. łoskot
    łoskoty
    N. łoskotem
    łoskotami
    Ms. łoskocie
    łoskotach
    W. łoskocie
    łoskoty
  • psł. *loskati 'uderzać z odgłosem, chlastac, trzaskać'

    Zob. Rzeczownik odczasownikowy łoskot wywodzi się bezpośrednio od północnosłowiańskiego *loskotati 'stukać, łomotać, trzaskać' - czas. intensywnego z przyr. -ot- od psł. *loskati, stąd pol. łoskotać, łoskot w pol. od XVI w.

CHRONOLOGIZACJA:
XVI w., Bor
1568, Bańk
Data ostatniej modyfikacji: 19.05.2014