dźwięczeć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

3. o fałszu

  • 3.

    być wyczuwalnym w czyich słowach lub sposobie wypowiedzi jako zabarwienie stylistyczne lub emocja
  • ATEMATYCZNY

  • synonimy:  pobrzmiewać
    • coś dźwięczy fałszem, ironią, szyderstwem; chwałą, radością
  • - Nie poznaję pana, oberleutnant. - Rhode mówił cicho, w jego głosie dźwięczała jednak groźba. - Będzie pan miał swój wesoły wieczór.

    źródło: NKJP: Andrzej Zbych (Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan): Stawka większa niż życie, 1967

    Demokracja nie znaczy, że każdego można aresztować, skazać za nie popełnione zbrodnie, wepchnąć na lata do obozu czy rozstrzelać - głos Istvana dźwięczał pasją.

    źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1994

    Już samo słowo „ostatnia” dźwięczy fatalizmem, schyłkiem.

    źródło: NKJP: Filip Łobodziński: Smutek tropiku, Polityka, 2000-01-22

  • część mowy: czasownik

    aspekt: niedokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas teraźniejszy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. dźwięczę
    dźwięczymy
    2 os. dźwięczysz
    dźwięczycie
    3 os. dźwięczy
    dźwięczą

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. dźwięczałem
    +(e)m dźwięczał
    dźwięczałam
    +(e)m dźwięczała
    dźwięczałom
    +(e)m dźwięczało
    dźwięczeliśmy
    +(e)śmy dźwięczeli
    dźwięczałyśmy
    +(e)śmy dźwięczały
    2 os. dźwięczałeś
    +(e)ś dźwięczał
    dźwięczałaś
    +(e)ś dźwięczała
    dźwięczałoś
    +(e)ś dźwięczało
    dźwięczeliście
    +(e)ście dźwięczeli
    dźwięczałyście
    +(e)ście dźwięczały
    3 os. dźwięczał
    dźwięczała
    dźwięczało
    dźwięczeli
    dźwięczały

    bezosobnik: dźwięczano

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. będę dźwięczał
    będę dźwięczeć
    będę dźwięczała
    będę dźwięczeć
    będę dźwięczało
    będę dźwięczeć
    będziemy dźwięczeli
    będziemy dźwięczeć
    będziemy dźwięczały
    będziemy dźwięczeć
    2 os. będziesz dźwięczał
    będziesz dźwięczeć
    będziesz dźwięczała
    będziesz dźwięczeć
    będziesz dźwięczało
    będziesz dźwięczeć
    będziecie dźwięczeli
    będziecie dźwięczeć
    będziecie dźwięczały
    będziecie dźwięczeć
    3 os. będzie dźwięczał
    będzie dźwięczeć
    będzie dźwięczała
    będzie dźwięczeć
    będzie dźwięczało
    będzie dźwięczeć
    będą dźwięczeli
    będą dźwięczeć
    będą dźwięczały
    będą dźwięczeć

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. dźwięczmy
    2 os. dźwięcz
    dźwięczcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. dźwięczałbym
    bym dźwięczał
    dźwięczałabym
    bym dźwięczała
    dźwięczałobym
    bym dźwięczało
    dźwięczelibyśmy
    byśmy dźwięczeli
    dźwięczałybyśmy
    byśmy dźwięczały
    2 os. dźwięczałbyś
    byś dźwięczał
    dźwięczałabyś
    byś dźwięczała
    dźwięczałobyś
    byś dźwięczało
    dźwięczelibyście
    byście dźwięczeli
    dźwięczałybyście
    byście dźwięczały
    3 os. dźwięczałby
    by dźwięczał
    dźwięczałaby
    by dźwięczała
    dźwięczałoby
    by dźwięczało
    dźwięczeliby
    by dźwięczeli
    dźwięczałyby
    by dźwięczały

    bezosobnik: dźwięczano by

    bezokolicznik: dźwięczeć

    imiesłów przysłówkowy współczesny: dźwięcząc

    gerundium: dźwięczenie

    imiesłów przymiotnikowy czynny: dźwięczący

    odpowiednik aspektowy: zadźwięczeć

  • bez ograniczeń + dźwięczeć +
    (CZYM)
  • psł. *zvęčati 'brzmieć, dźwięczeć'