-
3.
być wyczuwalnym w czyich słowach lub sposobie wypowiedzi jako zabarwienie stylistyczne lub emocja -
ATEMATYCZNY
-
synonimy: pobrzmiewać
-
- coś dźwięczy fałszem, ironią, szyderstwem; chwałą, radością
-
- Nie poznaję pana, oberleutnant. - Rhode mówił cicho, w jego głosie dźwięczała jednak groźba. - Będzie pan miał swój wesoły wieczór.
źródło: NKJP: Andrzej Zbych (Andrzej Szypulski, Zbigniew Safjan): Stawka większa niż życie, 1967
Demokracja nie znaczy, że każdego można aresztować, skazać za nie popełnione zbrodnie, wepchnąć na lata do obozu czy rozstrzelać - głos Istvana dźwięczał pasją.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1994
Już samo słowo „ostatnia” dźwięczy fatalizmem, schyłkiem.
źródło: NKJP: Filip Łobodziński: Smutek tropiku, Polityka, 2000-01-22
-
część mowy: czasownik
aspekt: niedokonany
Tryb oznajmujący
Czas teraźniejszy
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. dźwięczę
dźwięczymy
2 os. dźwięczysz
dźwięczycie
3 os. dźwięczy
dźwięczą
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. dźwięczałem
+(e)m dźwięczał
dźwięczałam
+(e)m dźwięczała
dźwięczałom
+(e)m dźwięczało
dźwięczeliśmy
+(e)śmy dźwięczeli
dźwięczałyśmy
+(e)śmy dźwięczały
2 os. dźwięczałeś
+(e)ś dźwięczał
dźwięczałaś
+(e)ś dźwięczała
dźwięczałoś
+(e)ś dźwięczało
dźwięczeliście
+(e)ście dźwięczeli
dźwięczałyście
+(e)ście dźwięczały
3 os. dźwięczał
dźwięczała
dźwięczało
dźwięczeli
dźwięczały
bezosobnik: dźwięczano
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. będę dźwięczał
będę dźwięczeć
będę dźwięczała
będę dźwięczeć
będę dźwięczało
będę dźwięczeć
będziemy dźwięczeli
będziemy dźwięczeć
będziemy dźwięczały
będziemy dźwięczeć
2 os. będziesz dźwięczał
będziesz dźwięczeć
będziesz dźwięczała
będziesz dźwięczeć
będziesz dźwięczało
będziesz dźwięczeć
będziecie dźwięczeli
będziecie dźwięczeć
będziecie dźwięczały
będziecie dźwięczeć
3 os. będzie dźwięczał
będzie dźwięczeć
będzie dźwięczała
będzie dźwięczeć
będzie dźwięczało
będzie dźwięczeć
będą dźwięczeli
będą dźwięczeć
będą dźwięczały
będą dźwięczeć
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. dźwięczmy
2 os. dźwięcz
dźwięczcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. dźwięczałbym
bym dźwięczał
dźwięczałabym
bym dźwięczała
dźwięczałobym
bym dźwięczało
dźwięczelibyśmy
byśmy dźwięczeli
dźwięczałybyśmy
byśmy dźwięczały
2 os. dźwięczałbyś
byś dźwięczał
dźwięczałabyś
byś dźwięczała
dźwięczałobyś
byś dźwięczało
dźwięczelibyście
byście dźwięczeli
dźwięczałybyście
byście dźwięczały
3 os. dźwięczałby
by dźwięczał
dźwięczałaby
by dźwięczała
dźwięczałoby
by dźwięczało
dźwięczeliby
by dźwięczeli
dźwięczałyby
by dźwięczały
bezosobnik: dźwięczano by
bezokolicznik: dźwięczeć
imiesłów przysłówkowy współczesny: dźwięcząc
gerundium: dźwięczenie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. dźwięczenie
dźwięczenia
D. dźwięczenia
dźwięczeń
C. dźwięczeniu
dźwięczeniom
B. dźwięczenie
dźwięczenia
N. dźwięczeniem
dźwięczeniami
Ms. dźwięczeniu
dźwięczeniach
W. dźwięczenie
dźwięczenia
imiesłów przymiotnikowy czynny: dźwięczący
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. dźwięczący
dźwięczący
dźwięczący
dźwięczące
dźwięcząca
D. dźwięczącego
dźwięczącego
dźwięczącego
dźwięczącego
dźwięczącej
C. dźwięczącemu
dźwięczącemu
dźwięczącemu
dźwięczącemu
dźwięczącej
B. dźwięczącego
dźwięczącego
dźwięczący
dźwięczące
dźwięczącą
N. dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącą
Ms. dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. dźwięczący
dźwięczący
dźwięczące
dźwięczące
D. dźwięczących
dźwięczących
dźwięczących
dźwięczących
C. dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącym
dźwięczącym
B. dźwięczących
dźwięczących
dźwięczących
dźwięczące
N. dźwięczącymi
dźwięczącymi
dźwięczącymi
dźwięczącymi
Ms. dźwięczących
dźwięczących
dźwięczących
dźwięczących
odpowiednik aspektowy: zadźwięczeć
-
+ dźwięczeć + (CZYM) -
psł. *zvęčati 'brzmieć, dźwięczeć'