rozstrzygnąć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

spowodować, że coś przebiegło w określony sposób i z określonym skutkiem

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Działalność intelektualna człowieka

nazwy działań intelektualnych człowieka

rozstrzygnąć o klęsce, o czyimś losie, o powodzeniu, o czyjejś przyszłości, o wyniku, o zwycięstwie
trudno rozstrzygnąć
próbować; należy, trzeba rozstrzygnąć

	Działali ręka w rękę z Sejanem, jednak z ramienia Tyberiusza. Może on sam rozstrzygnie o ich losie. źródło: NKJP: Jacek Bocheński:Tyberiusz Cezar, 2009
	Tu stali wszyscy ci, których męstwo rozstrzygnęło o zwycięstwie. źródło: NKJP: Wacław Gąsiorowski: Huragan, 2000
	Zwycięska dla Polaków bitwa jest zaliczana przez historyków do grona batalii wojennych, które rozstrzygnęły o losach świata. źródło: NKJP: Andrzej Dembowski: Cudowne zwycięstwo, Gazeta Miejska, 2000 16
	Trybunał Stanu, który, jak sądzę, będzie miał możliwość zatrudnienia najwybitniejszych ekspertów, rozstrzygnie o winie. źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 21.09.1995

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozstrzygnąłem +(e)m rozstrzygnął	rozstrzygnęłam +(e)m rozstrzygnęła	rozstrzygnęłom +(e)m rozstrzygnęło	rozstrzygnęliśmy +(e)śmy rozstrzygnęli	rozstrzygnęłyśmy +(e)śmy rozstrzygnęły
2 os.	rozstrzygnąłeś +(e)ś rozstrzygnął	rozstrzygnęłaś +(e)ś rozstrzygnęła	rozstrzygnęłoś +(e)ś rozstrzygnęło	rozstrzygnęliście +(e)ście rozstrzygnęli	rozstrzygnęłyście +(e)ście rozstrzygnęły
3 os.	rozstrzygnął	rozstrzygnęła	rozstrzygnęło	rozstrzygnęli	rozstrzygnęły

bezosobnik: rozstrzygnięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		rozstrzygnijmy
2 os.	rozstrzygnij	rozstrzygnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	rozstrzygnąłbym bym rozstrzygnął	rozstrzygnęłabym bym rozstrzygnęła	rozstrzygnęłobym bym rozstrzygnęło	rozstrzygnęlibyśmy byśmy rozstrzygnęli	rozstrzygnęłybyśmy byśmy rozstrzygnęły
2 os.	rozstrzygnąłbyś byś rozstrzygnął	rozstrzygnęłabyś byś rozstrzygnęła	rozstrzygnęłobyś byś rozstrzygnęło	rozstrzygnęlibyście byście rozstrzygnęli	rozstrzygnęłybyście byście rozstrzygnęły
3 os.	rozstrzygnąłby by rozstrzygnął	rozstrzygnęłaby by rozstrzygnęła	rozstrzygnęłoby by rozstrzygnęło	rozstrzygnęliby by rozstrzygnęli	rozstrzygnęłyby by rozstrzygnęły

bezosobnik: rozstrzygnięto by

bezokolicznik: rozstrzygnąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: rozstrzygnąwszy

gerundium: rozstrzygnięcie

odpowiednik aspektowy: rozstrzygać

+

rozstrzygnąć

+

o CZYM

Zob. strzyc