-
2.
sytuacja, w której przeciwnicy spotykają się ze sobą w bezpośredniej walce czy rywalizacji, używając siły lub broni bądź słów -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich -
synonimy: spięcie
-
- bezpośrednie; mordercze, ostre, śmiertelne, wielkie; polityczne; pierwsze zwarcie
- zwarcie z opozycją, z przeciwnikiem, z rządem, z władzą
- dojść/dochodzić do zwarcia
-
Za sobą miał miasto, o które stoczy się ta bitwa. Przed sobą, jakby to był paradny przemarsz czy ćwiczebna walka, tysiące zbrojnych mężczyzn, gotowych do śmiertelnego zwarcia.
źródło: NKJP: Tomasz Kołodziejczak: Krew i kamień, 2003
Jeśli w KC lub w Biurze Politycznym dochodziło do zwarcia reformatorów z „betonem”, dzwonił do stoczni, a potem referował, że klasa robotnicza domaga się porozumienia.
źródło: NKJP: Paweł Smoleński, współpraca: Agnieszka Rędzińska: Jak socjalizm uwodził Jana Łabędzkiego, Gazeta Wyborcza, 1994-02-12
Na puckim rynku, tuż przed mszą, dochodziło do zwarcia między dziennikarzami a organizatorami, którzy nadgorliwie próbowali oczyścić plac z mediów.
źródło: NKJP: RWA: Hucznie w Pucku, Wieczór Wybrzeż, 2000-02-11
Gustaw Adolf po doświadczeniach w walce z husarią polską jako pierwszy użył rajtarii na dużą skalę w roli typowej dla kawalerii, stosując gwałtowne uderzenie zwartej masy rajtarów walczących rapierami i pistoletami w bezpośrednim zwarciu z przeciwnikiem (szarża).
źródło: NKJP: Internet
Do pierwszego ich ataku dojdzie przy okazji wyłaniania kandydata prawicy na prezydenta. Za łby wezmą się czołowi politycy tego kierunku, z byłym prezydentem na czele, który - trzeba gwoli prawdzie dodać - ma wielką wprawę w takich zwarciach.
źródło: NKJP: Idzie nowy, Dziennik Polski, 1999-08-27
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zwarcie
zwarcia
D. zwarcia
zwarć
C. zwarciu
zwarciom
B. zwarcie
zwarcia
N. zwarciem
zwarciami
Ms. zwarciu
zwarciach
W. zwarcie
zwarcia
-
+ zwarcie + (KOGO) + (z KIM)
+ zwarcie + (między KIM a KIM) -
Zob. zewrzeć