-
1.
rzecz zrobiona z materiału rozpiętego na promieniście rozchodzących się prętach, po rozłożeniu przybierająca kształt półkolisty, trzymana w ręku i służąca do chłodzenia się przez poruszanie powodujące ruch powietrza -
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Ubranie
ozdoby i dodatki -
- chiński, japoński; drewniany, jedwabny, papierowy; czarny, ...; malowany; olbrzymi, wielki, wspaniały wachlarz;
- wachlarz z pawich, strusich piór
- wachlarz w dłoni
- pióra wachlarza; kolekcja wachlarzy
- dama, niewolnica, niewolnik z wachlarzem
- rozłożyć, złożyć/składać wachlarz
- chłodzić się, machać, poruszać wachlarzem
-
Matka osłaniała się parasolką, machała wachlarzem i z trudem szła pod górę, potykając się na wysokich obcasach o kocie łby.
źródło: NKJP: Jan Brzechwa: Gdy owoc dojrzewa
W studiu gorąco jest jak w piekle. [...] Ludzie na widowni porobili sobie wachlarze z gazet, ale i tak wszystkie twarze błyszczą od potu.
źródło: NKJP: Jak zostać milionerem?, Dziennik Polski, 1999-09-24
Fatime w milczeniu wachluje się wachlarzem z rafii, który plami spocone palce na fioletowo.
źródło: NKJP: Olga Stanisławska: Wędrówki przez fikcję zwaną czadem, Gazeta Wyborcza,1997-01-03
Mała dziewczynka siedziała przy chorej i wachlarzem z pawich piór odganiała muchy.
źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wachlarz
wachlarze
D. wachlarza
wachlarzy
C. wachlarzowi
wachlarzom
B. wachlarz
wachlarze
N. wachlarzem
wachlarzami
Ms. wachlarzu
wachlarzach
W. wachlarzu
wachlarze
-
Od: wachlować (z niem. fächeln); por. także dawne wachel 'narzędzie z piór do rozdmuchiwania ognia', niem. (wczesne) fechel 'wachlarz'