sprostać

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1. obowiązkom

  • 1.

    być na tyle dobrym, by móc wypełnić stawiane przed kimś zadania
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

    • sprostać obowiązkom, !?oczekiwaniom, wymaganiom, wymogom, zadaniom
  • On w rezultacie ocenia, czy kandydat jest w stanie sprostać zadaniom i czy będzie dobrze współpracował z zespołem.

    źródło: NKJP: Kazimierz Netka: Poznaj nas, zacznij staż, Dziennik Bałtycki, 2007-08-13

    W jakiś sposób zadał gwałt swojej naturze, swojemu instynktownemu talentowi literackiemu, usiłując sprostać wymaganiom otoczenia, środowisku intelektualno-literackiemu.

    źródło: NKJP: Tadeusz Konwicki: Wiatr i pył, 2008

    Jakie my, mężczyźni, mamy realne szanse, aby sprostać !?oczekiwaniom współczesnej kobiety?

    źródło: NKJP: Christian Skrzyposzek: Wolna Trybuna, 1999

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. sprostam
    sprostamy
    2 os. sprostasz
    sprostacie
    3 os. sprosta
    sprostają

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. sprostałem
    +(e)m sprostał
    sprostałam
    +(e)m sprostała
    sprostałom
    +(e)m sprostało
    sprostaliśmy
    +(e)śmy sprostali
    sprostałyśmy
    +(e)śmy sprostały
    2 os. sprostałeś
    +(e)ś sprostał
    sprostałaś
    +(e)ś sprostała
    sprostałoś
    +(e)ś sprostało
    sprostaliście
    +(e)ście sprostali
    sprostałyście
    +(e)ście sprostały
    3 os. sprostał
    sprostała
    sprostało
    sprostali
    sprostały

    bezosobnik: sprostano

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. sprostajmy
    2 os. sprostaj
    sprostajcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. sprostałbym
    bym sprostał
    sprostałabym
    bym sprostała
    sprostałobym
    bym sprostało
    sprostalibyśmy
    byśmy sprostali
    sprostałybyśmy
    byśmy sprostały
    2 os. sprostałbyś
    byś sprostał
    sprostałabyś
    byś sprostała
    sprostałobyś
    byś sprostało
    sprostalibyście
    byście sprostali
    sprostałybyście
    byście sprostały
    3 os. sprostałby
    by sprostał
    sprostałaby
    by sprostała
    sprostałoby
    by sprostało
    sprostaliby
    by sprostali
    sprostałyby
    by sprostały

    bezosobnik: sprostano by

    bezokolicznik: sprostać

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: sprostawszy

    gerundium: sprostanie

  • Rzosobowy + sprostać +
    CZEMU
  • Z przedrostkiem s- od dawnego prostać.
    Zob. prosty

  • Uznawane za niepoprawne w połączeniu: sprostać oczekiwaniom