dopuścić (do katastrofy) - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

nie spowodować, aby nie stało się coś niekorzystnego, co nazywa następujący rzeczownik

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	Jak w ogóle można było dopuścić, żeby ten facet obracał państwową kasą bez naszego nadzoru? źródło: NKJP: Zbigniew Górniak: Siostra i byk, 2009
	Oni wszyscy wołali o pracę dla wyrzuconych na bruk, sławili męstwo górników, którzy nie dopuścili do zatopienia kopalni „Klimontów”. źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Za kurtyną mroku. Zabawa w chowanego, 1995
	Moim obowiązkiem jako prezesa spółki jest przede wszystkim działać w jej interesie tak, by nie dopuścić do kłopotów finansowych i w konsekwencji do bankructwa. źródło: NKJP: A.Melnicka: Maków Maz.: Drożej za ciepło, Tygodnik Ciechanowski - Maków Maz2007-10-17
	Cokolwiek się stanie, nie porzucę was i nie dopuszczę, żeby krzywda wam się działa. źródło: NKJP: Arkady Fiedler: Wyspa Robinsona, 1954

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dopuściłem +(e)m dopuścił	dopuściłam +(e)m dopuściła	dopuściłom +(e)m dopuściło	dopuściliśmy +(e)śmy dopuścili	dopuściłyśmy +(e)śmy dopuściły
2 os.	dopuściłeś +(e)ś dopuścił	dopuściłaś +(e)ś dopuściła	dopuściłoś +(e)ś dopuściło	dopuściliście +(e)ście dopuścili	dopuściłyście +(e)ście dopuściły
3 os.	dopuścił	dopuściła	dopuściło	dopuścili	dopuściły

bezosobnik: dopuszczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		dopuśćmy
2 os.	dopuść	dopuśćcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	dopuściłbym bym dopuścił	dopuściłabym bym dopuściła	dopuściłobym bym dopuściło	dopuścilibyśmy byśmy dopuścili	dopuściłybyśmy byśmy dopuściły
2 os.	dopuściłbyś byś dopuścił	dopuściłabyś byś dopuściła	dopuściłobyś byś dopuściło	dopuścilibyście byście dopuścili	dopuściłybyście byście dopuściły
3 os.	dopuściłby by dopuścił	dopuściłaby by dopuściła	dopuściłoby by dopuściło	dopuściliby by dopuścili	dopuściłyby by dopuściły

bezosobnik: dopuszczono by

bezokolicznik: dopuścić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: dopuściwszy

gerundium: dopuszczenie

odpowiednik aspektowy: dopuszczać

Rz_osobowy	+	dopuścić	+	do CZEGO
Rz_osobowy	+	dopuścić	+	żeby ZDANIE

Zob. puścić