-
2.
pot. dar trafnego przewidywania czegoś i dokonywania właściwego wyboru -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
- niezawodny, niezwykły, znakomity węch; węch dziennikarski, obserwacyjny, reporterski
- mieć jakiś węch
-
Bardzo jej się podobał reportaż Ryszarda Kapuścińskiego, facet miał niezwykły węch reporterski, a to nawet ważniejsze od sprawnego pióra.
źródło: NKJP: Maria Nurowska: Panny i wdowy: zdrada, 1993
Towarzyszka dyrektor, wiedziona niezawodnym węchem, od razu wykryła na półce niecenzuralne wydawnictwa.
źródło: NKJP: Jerzy Stawiński: Piszczyk, 1997
Nie mógłbym pisać, gdybym nie podróżował... Mam słabą wyobraźnię. Dziennikarski węch obserwacyjny - nim pracuję. Obserwować znaczy jeździć.
źródło: NKJP: Antoni Kroh: Starorzecza, 2010
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. węch
węchy
D. węchu
węchów
C. węchowi
węchom
B. węch
węchy
N. węchem
węchami
Ms. węchu
węchach
W. węchu
węchy
-
+ węch + JAKI -
Rzeczownik od czasownika wąchać (zob.)