-
4.
jednostka wojsk złożona z kilku armii, której działania polegają na utrzymaniu bądź przesunięciu na własną korzyść linii, na której styka się ona z wojskami nieprzyjaciela -
Wyraz używany w nazwach własnych jednostek wojskowych, np. 1 Front Ukraiński.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Wojsko i wojna
armia -
- dowódca; dowództwo frontu
- front ruszył
- dowodzić frontem
-
Ponieważ znał wcześniej Czeczeńców, przydzielono go do pomocy dowódcy frontu, płk. Daudowi Achmadowowi.
źródło: NKJP: Olgierd Domino: BŁĘKITNE HEŁMY I PSY WOJNY, Super Express, 1998
Mieli przypuszczalnie za zadanie śledzenie ruchów wojsk i informowanie dowództwa frontu o nastrojach wśród polskiej ludności.
źródło: NKJP: Zdzisław Morawski: Gdzie ten dom, gdzie ten świat, Twój Styl, 1997
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. front
fronty
D. frontu
frontów
C. frontowi
frontom
B. front
fronty
N. frontem
frontami
Ms. froncie
frontach
W. froncie
fronty
-
internac.
ang. front
niem. Front
z fr. front 'czoło; przód, front'