-
4.
jama w kościach czaszki ludzi lub niektórych zwierząt, wypełniona powietrzem -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA
Budowa i funkcjonowanie ciała ludzkiego
części ciała, elementy i substancje składowe -
- zmiażdżona zatoka; chore; nosowe zatoki; zatoki czołowe, klinowe, podniebienne, przynosowe, sitowe, szczękowe
- bóle, choroby, nieżyty zatok
- kłopoty, problemy z zatokami
- uszkodzenie zatoki
- leczyć; płukać; przeziębić; udrażniać zatoki
-
Może sobie przeziębić zatoki.
źródło: NKJP: Marek Kochan: Ballada o dobrym dresiarzu, 2005
- To urządzenie służy do udrożnienia i odsysania wydzieliny z górnych dróg oddechowych niemowlaków - tłumaczy ordynator.- Można nim także płukać zatoki u dzieci starszych.
źródło: NKJP: JUN: Dary od orkiestry, Gazeta Poznańska, 2003-11-22
Szczególna troska należy się bokserom i buldogom, u których w krótkich zatokach nosowych zimne powietrze nie nadąża się ogrzać i psy łatwo się przeziębiają.
źródło: NKJP: Magdalena Rubaszewska: Psia grypa w Łodzi!, Express Ilustrowany, 2004-01-28
Kość klinowa (os sphenoidale) jest położona w środkowej części podstawy czaszki. Składa się z trzonu, skrzydeł większych, skrzydeł mniejszych i wyrostków skrzydłowatych. Trzon (corpus) zawiera zatoki klinowe (sinus sphenoidales) przedzielone przegrodą kostną.
źródło: NKJP: Bartłomiej Sokołowski: Zarys anatomii człowieka cz. I i II, 2004
Może to świadczyć o toczącym się procesie zapalnym w lewej zatoce szczękowej i czołowej oraz w komórkach sitowych.
źródło: NKJP: Bogumiła Nehrebecka: Nie mylić z migreną, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-12-15
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. zatoka
zatoki
D. zatoki
zatok
C. zatoce
zatokom
B. zatokę
zatoki
N. zatoką
zatokami
Ms. zatoce
zatokach
W. zatoko
zatoki
-
ogsł. *zatoka / *zatokъ 'teren zalany wodą, zatoka; zalew'
Rzeczowniki odczasownikowe od psł. przedrostkowego *za-tekti 'zalać'.