-
1.
osoba lub grupa osób, która współzawodniczy o coś z inną osobą lub grupą osób -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
synonimy: konkurent
współzawodnik
-
- polityczny, partyjny; demokratyczny; główny, poważny, prawdziwy; doświadczony, mocny, niepokonany, potężny, silny, wielki, zwycięski; groźny, niebezpieczny, trudny; niewygodny; godny, równorzędny; łatwy, pokonany, słabszy; faworyzowany, sławny, wyżej notowany; bezpośredni, lokalny, najbliższy; potencjalny; dawny, dzisiejszy, finałowy, niedawny, nowy, odwieczny; francuski; grający; kolejny; mój, nasz... rywal; amerykańscy, krajowi, zagraniczni; rynkowi rywale
- rywal drużyny, reprezentacji (Polski), zespołu; zawodników; piłkarzy; gospodarzy; Małysza, Wałęsy; Microsoftu; rywale bydgoszczan, katowiczan, łodzian, torunian...; Groclinu, Olimpii, Widzewa, Wisły...; Polski; Polaków
- rywal dla lidera; rywal do awansu, do defensywy, do fotela prezydenta, do tronu; rywal z drużyny, z ekstraklasy, z grupy, z klasy, z pary; z boiska, z czołówki, z regionu; z Gdyni, z Warszawy, z Wrocławia...; z Niemiec; z Zachodu, z zagranicy; rywal zza miedzy
- rywal na boisku; na rynku procesorów, serwerów, walutowym...; na trasie; rywal w wyborach, w walce o awans, prezydenturę, tytuł...; w barażach; w eliminacjach, w rozgrywkach; w klasyfikacji, w jakiejś kategorii; w biegach, w meczu, w turnieju, w wyścigu; w ćwierćfinale, w finale, w półfinale; w ekstraklasie, w grupie, w lidze; w drugiej rundzie, w ostatniej kolejce
- cios; akcja, defensywa, gra; klasa, postawa, przeciwdziałania, słabość; boisko, bramka, kosz, pole karne, siatka; błąd rywala; możliwości; atak, obrona; bramkarz, gracz, obrońcy, piłkarz; rzuty; oddech rywali
- obawa, respekt przed rywalem; kontakt, spotkanie; konfrontacja, walka, starcie; mecz, pojedynek; kłopoty, problemy z rywalem
- bać się, obawiać się, przestraszyć się; pozbyć się rywala
- dorównać/dorównywać; narzucić coś, przeszkodzić/przeszkadzać rywalowi; gratulować; oddać zwycięstwo, seta..., ustępować; odebrać/odbierać coś; strzelić, zaaplikować ileś bramek, goli; uciekać; ulegać; zrewanżować się rywalom
- mieć; przewyższać; lekceważyć, zlekceważyć; atakować, sfaulować, kopnąć/kopać, zaatakować; blokować, kontrolować, kryć; dogonić/doganiać, gonić; ograć/ogrywać, pokonać, wyprzedzić/wyprzedzać; powalić, przewrócić/przewracać; punktować, wypunktować; zaskoczyć/zaskakiwać rywala; oceniać; gromić, rozgromić, wyeliminować, zdeklasować, zmiażdżyć, znokautować, zwyciężyć; przeskoczyć rywali
- być, stać się rywalem
- grać, zmierzyć się; przegrać/przegrywać, rozprawić się, uporać się, wygrać/wygrywać z rywalem; podzielić się punktami; walczyć z rywalami
-
W kolejnym meczu hokejowych mistrzostw świata grupy B rywalem reprezentacji Polski była Rumunia.
źródło: NKJP: Jarosław Śliżewski: Dwa centymetry, Gazeta Wyborcza, 1994-04-14
Naszym rywalem do organizacji MŚ jest Amsterdam.
źródło: NKJP: Piotr Talaga: Wiosła po poznańsku, Głos Wielkopolski, 2005-05-28
[...] niemieccy piłkarze mają bardzo duże szanse zagrać w finale, ponieważ ich prawdopodobni rywale w ćwierćfinale i półfinale są łatwi do pokonania.
źródło: NKJP: MIK: Cesarz stawia na swoich, Trybuna Śląska, 2002-06-18
Włosi byli rywalami Polaków w eliminacjach mistrzostw świata.
źródło: NKJP: Rafał Musioł: Rozpędzony orzeł, uspiony tygrys, Trybuna Śląska , 2003-11-14
W finale ambitnie walczący wrocławianin przez pewien czas jechał na drugim miejscu, ale później popełnił błąd i dał się wyprzedzić rywalom.
źródło: NKJP: Sport żużlowy, Gazeta Poznańska, 2006-08-28
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. rywal
rywale
ndepr rywale
depr D. rywala
rywali
C. rywalowi
rywalom
B. rywala
rywali
N. rywalem
rywalami
Ms. rywalu
rywalach
W. rywalu
rywale
ndepr rywale
depr -
+ rywal + (KOGO/CZEGO) + (do CZEGO)+ rywal + (CZYJ) + (do CZEGO)+ rywal + (KOGO/CZEGO) + (w CZYM)+ rywal + (CZYJ) + (w CZYM) -
fr. rival
z łac. rīvālis 'konkurent w miłości’ < sąsiadujący z kimś przez potok’; od: rīvus ‘potok'