zespolić się - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

przywrzeć do siebie bardzo ściśle

KATEGORIE FIZYCZNE

Cechy i właściwości przestrzeni

ułożenie względem siebie

	synonimy:	scalić się
	hiperonimy:	połączyć się

	50 metrów to 16 pięter. [...] Ale tu, pod sobą, mam tylko ciemność. Muszę zanurzyć się w niej i przenieść do stóp urwiska. Posłużę się przy tym narzędziem, czymś obcym, co nie jest częścią ani produktem mojego organizmu jak własna nić dla pająka czy przyssawki dla muchy. Na kilka minut zespolę się ze sztucznym tworem, ośmiomilimetrową liną. źródło: NKJP: Maciej Kuczyński: Czeluść, 1972
	Drugie prawo mobilizuje pozytywne uczucia wobec otoczenia. Aby zaspokoić prawo zachowania gatunku, trzeba zbliżyć się do otoczenia (w postaci wybranego jego przedstawiciela) i ostatecznie zespolić się z nim w akcie seksualnym. źródło: NKJP: Antoni Kępiński: Melancholia, 1974
	Jak rzadko kiedy tak dosłownie niespokojne, bo przerażone, ludzkie oko zespoliło się z obiektywem, który dał rozedrgany, wypełniony lękiem obraz. źródło: NKJP: Mirosław Pęczak: Kamera obskurna, Polityka, 2001, nr 2320
	Po zapłodnieniu, to jest zespoleniu się jądra komórki jajowej z jądrem plemnika [...], powstaje całkowicie nowa, odbiegająca od genotypów rodzicielskich, odrębna jakość genetyczna – nowa osoba ludzka. źródło: NKJP: Antoni Zięba: Obrona życia człowieka zadaniem i wyzwaniem dla nauczycieli i wychowawców, Wychowawca, 2006, nr 159

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zespoliłem się +(e)m się zespolił	zespoliłam się +(e)m się zespoliła	zespoliłom się +(e)m się zespoliło	zespoliliśmy się +(e)śmy się zespolili	zespoliłyśmy się +(e)śmy się zespoliły
2 os.	zespoliłeś się +(e)ś się zespolił	zespoliłaś się +(e)ś się zespoliła	zespoliłoś się +(e)ś się zespoliło	zespoliliście się +(e)ście się zespolili	zespoliłyście się +(e)ście się zespoliły
3 os.	zespolił się	zespoliła się	zespoliło się	zespolili się	zespoliły się

bezosobnik: zespolono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zespolmy się zespólmy się
2 os.	zespol się zespól się	zespolcie się zespólcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zespoliłbym się bym się zespolił	zespoliłabym się bym się zespoliła	zespoliłobym się bym się zespoliło	zespolilibyśmy się byśmy się zespolili	zespoliłybyśmy się byśmy się zespoliły
2 os.	zespoliłbyś się byś się zespolił	zespoliłabyś się byś się zespoliła	zespoliłobyś się byś się zespoliło	zespolilibyście się byście się zespolili	zespoliłybyście się byście się zespoliły
3 os.	zespoliłby się by się zespolił	zespoliłaby się by się zespoliła	zespoliłoby się by się zespoliło	zespoliliby się by się zespolili	zespoliłyby się by się zespoliły

bezosobnik: zespolono by się

bezokolicznik: zespolić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zespoliwszy się

gerundium: zespolenie się

odpowiednik aspektowy: zespalać się

Rz_nieżywotny

+

zespolić się

+

(z CZYM)

Zob. spółka