-
1.
taki, który tracąc oparcie lub równowagę, przewrócił się -
KATEGORIE FIZYCZNE
Cechy i właściwości materii
ruch i spoczynek -
Bóbr wzbiera. Mijam go po drodze. I on mnie mija. Ileż podmytych kurników, upadłych płotów z wikliny!
źródło: NKJP: Karol Maliszewski: „Zeszyty Poetyckie”, 2010-10-23
Końcem kostura odwróciłem upadłego na plecy i rozpoznałem na okrywającej tors tunice pokryty gęstą, zaschniętą skorupą błota i krwi niewyraźny kształt czarnego śląskiego orła.
źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. upadły
upadły
upadły
upadłe
upadła
D. upadłego
upadłego
upadłego
upadłego
upadłej
C. upadłemu
upadłemu
upadłemu
upadłemu
upadłej
B. upadłego
upadłego
upadły
upadłe
upadłą
N. upadłym
upadłym
upadłym
upadłym
upadłą
Ms. upadłym
upadłym
upadłym
upadłym
upadłej
W. upadły
upadły
upadły
upadłe
upadła
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. upadli
upadli
upadłe
upadłe
D. upadłych
upadłych
upadłych
upadłych
C. upadłym
upadłym
upadłym
upadłym
B. upadłych
upadłych
upadłych
upadłe
N. upadłymi
upadłymi
upadłymi
upadłymi
Ms. upadłych
upadłych
upadłych
upadłych
W. upadli
upadli
upadłe
upadłe
-
Zob. paść (na ziemię)